Lezerscolumn - Urby snijdt zich danig in de vingers

Onze oproep voor een lezerscolumn is goed aangeslagen. Honderden mensen kropen inmiddels achter hun computer en stuurden soms verrassende bijdragen. Nieuwe inzendingen zijn altijd welkom. Met enige regelmaat zullen we de column van een lezer op onze site publiceren. Wel maken we u graag nogmaals op het volgende attent: lees goed de voorwaarden alvorens in te zenden. Inzendingen die niet aan de voorwaarden voldoen, worden niet in behandeling genomen. Hieronder een bijdrage van Bobby Mostertman uit Diemen. Milaan, de stad van de mode en de stad van de schandalen en het onbeperkte uitgaan. Een prachtige stad, ideaal voor een jonge miljonair, echter niet voor een miljonair die ook nog eens topsport beoefent, vraag het maar aan de gemiddelde Braziliaan die daar gevoetbald heeft.

Stuk voor stuk zijn ze zichzelf en hun voetbalcarrière kwijtgeraakt in het wilde uitgaansleven. Op elke hoek wachten seks en intriges.

Midden in alle drukte bevindt zich een zaakwaarnemer. Aan zijn hand heeft hij een klein Amsterdammertje van Surinaamse afkomst die met grote ogen om zich heen kijkt. Zoiets heeft hij nog nooit gezien, het was alsof de wereld aan zijn voeten lag.

De jonge jongen kon zijn contract verlengen bij Ajax, Frank de Boer probeerde hem persoonlijk te overtuigen; hij zag in de talentvolle linkspoot de perfecte linksback. Als hij zijn contract verlengd had, zou hij zonder twijfel over twee jaar basisspeler zijn bij een internationale topclub, hij wilde wel, maar zijn voetbalvader/zaakwaarnemer zei tegen hem: 'Nee Urby, je moet op eigen benen leren staan, vlieg uit.'

Zodoende tekende Urby bij AC Milan. Negen van de tien critici zeiden dat het niks ging worden. Ik twijfelde. Hij kan op de linksbackpositie een geweldenaar worden, hij hoeft niet goed te kunnen verdedigen, als hij maar lekker die aanvallende acties kan maken. Hij heeft een geweldig linkerbeen en heeft in Italië niet die vervelende directe tegenstander, omdat veel clubs daar met twee, of zelfs maar één spits spelen.

Zijn voetbalvader kwam echter weer met wat advies. 'Urby, je moet je grenzen stellen, niet over je heen laten lopen, wat jij wilt zijn, dat kan je worden!' En dus liep Urby naar zijn nieuwe trainer Massimiliano Allegri en zei : 'Hey trainer, ik vind het niet leuk om in de verdediging te staan, dan moet ik zo ver naar het doel, ik vind het veel leuker om aan te vallen!' Allegri reageerde snel en haalde de Catalaan Dídac Vilà naar de club.

Dom Urby! De enige positie waar je ook maar enigszins van nut kan zijn voor AC Milan weggeven aan een jochie van 21, dat kan toch niet! Denk je nou echt dat ze die anderhalf miljoen voor een aanvallende middenvelder gaan betalen? Nee joh, dat is een schijntje. Dat jij gehaald bent als versterking, betekent niet dat ze je ook op hoeven te stellen.

Verder bepaalt in Italië maar één persoon jouw positie, en dat is de hoofdcoach, en als iemand anders het al mag bepalen, dan ben jij dat niet, Urby. Dan zijn het altijd nog de bazen die de club leiden.

Dus daar staat Urby in een stad waarin hij zo makkelijk kan verdwalen, hij houdt nog steeds krampachtig de hand van zijn zaakwaarnemer vast. Je had eerder los moeten laten, Urby. Nu is het te laat, nu word je betaald om de bank warm te houden.

Bobby MostertmanDiemen