Lezerscolumn (!) - Rechterhand van Bert

Het is kwart over acht in de ochtend en mijn slaapkamer wordt snel opgewarmd door de krachtige Zuid-Afrikaanse zon. Tijdens mijn ochtendduurloop kom ik langs een veldje waar een paar kinderen met een bal aan het rommelen zijn. Mijn gedachten gaan terug naar afgelopen winter.

Destijds reed ik langs het toekomstige trainingsveld van het Nederlands elftal. De aanwezige beveiliging stond me toe om even een kijkje te nemen. Het veld was geel verdord, maar voor Zuid-Afrikaanse begrippen behoorlijk goed onderhouden. Tijdens de rest van mijn duurloopje blijven mijn gedachten hangen bij dat trainingsveld niet al te ver bij mijn huis in Johannesburg.

Later die middag besluit ik er weer een kijkje te gaan nemen. De bewaking doet deze keer wat moeilijker, maar nadat ik beide mannen een koud blikje cola heb gegeven sta ik toch op het inmiddels groen gekleurde veld. Ondertussen probeer ik de gedachte uit te bannen dat het WK zich hier om de hoek afspeelt zonder dat ik tickets heb geregeld. Eerder pogingen om tickets te bemachtigen gingen in rook op. Op uiterst Zuid-Afrikaanse wijze probeer ik nu wanhopig aan tickets te komen. Via-via (een vriend van een collega date met een dame bij de Zuid-Afrikaanse voetbalbond) ben ik in contact gekomen met iemand die me al weken vertelt dat ik tickets ga krijgen.

Ik loop wat verder over het veld en probeer me voor te stellen hoe het er over een paar maanden aan toe zal gaan. Zou er gezellig gedold worden op de training nadat we tegen alle verwachtingen in twee dagen eerder tegen Rommedahl en co een gelijkspel op zijn Duits eruit gesleept hebben? Of zou een geïrriteerde Wesley met zijn Armani-zonnebrilletje, armpjes over elkaar, pissig naast het veld zitten, nadat Wout hem net wat te hard van de bal heeft gezet?

Ik betrap me erop dat ik vrees dat de onvermijdelijke titel ons door de vingers kan glippen door een ouderwets incidentje. Opeens weet ik het zeker. Alleen oer-Hollandse gezelligheid, zelfs als het wat geforceerd is, kan deze groep samen houden. Bert schijnt zich goed te hebben voorbereid. Hij heeft een van de beste hotels in de omgeving geregeld en een keurig trainingsveld uitgekozen. Maar weet hij wel dat de Bakery, gesitueerd in een Hollandse molen te midden van palmbomen, de beste poffertjes heeft?

Zou hij weten dat als de rookworsten per ongeluk niet over zijn gevlogen, dat er dan altijd nog bij de Zoete Inval de nodige worsten opgehaald kunnen worden? En gelukkig heb ik de volledige serie van All Stars thuis liggen, zodat de jongens ‘s avonds niet per ongeluk uit verveling verontrustende teksten op twitter zetten.

Ik stap van het veld en bedenk me dat ik in het belang van mijn vaderland Bert moet adviseren. Niemand hoeft het te weten en heus, ik hoef ook niet op de rondvaartboot; Ted Troost ging ook niet mee door de grachten in ’88. Maar als Nederland eens wist aan wie ze die eerste wereldtitel te danken hebben…

---Huib ScheijbelerMidrand (Zuid-Afrika) Ook schrijfambities? VI.nl stelt zich open voor bijdragen van lezers/bezoekers. Lees goed de voorwaarden en maak kans dat jouw inzending (column) op onze site wordt gepubliceerd. Klik hier voor meer informatie.