Lezerscolumn - Manolev die hakjes gaat geven (...)

Onze oproep voor een lezerscolumn wordt kennelijk gewaardeerd. Honderden mensen kropen inmiddels achter hun computer en stuurden soms verrassende bijdragen. Nieuwe inzendingen zijn altijd welkom. Met enige regelmaat zullen we de column van een lezer op onze site publiceren. Wel maken we u graag nogmaals op het volgende attent: lees goed de voorwaarden alvorens in te zenden. Zie de balk onderaan. Inzendingen die niet aan de voorwaarden voldoen, worden niet in behandeling genomen. Deze keer een bijdrage van Alfred Rietveld uit Lelystad. Zondagmiddag, even na vier uur. Ik kom thuis en zet snel de televisie aan om de slotfase van de om halfdrie begonnen eredivisiewedstrijden te bekijken. Op dat moment staat het in Breda bij NAC – Feyenoord 1-2 en bij VVV Venlo – PSV 3-3. Mijn favoriete club is er niet bij, en in mijn hoedanigheid van neutrale toeschouwer besluit ik de laatste tien minuten van VVV – PSV te bekijken.

'Kan PSV de wedstrijd nog naar zich toetrekken?' vraagt de commentator zich hardop af. Ik ga er eens goed voor zitten. Dan gebeurt er plotseling iets bizars: PSV-verdediger Manolev probeert een medespeler aan te spelen met een hakballetje. Ja inderdaad, u leest het goed, een hakje van Manolev! Het hakje mislukt jammerlijk, het is veel te zacht, een VVV-speler onderschept de bal en gaat er als een haas mee vandoor.

Nee, PSV gaat die wedstrijd niet meer naar zich toetrekken dacht ik toen. Sterker nog, dit kon achteraf weleens het moment zijn waarop PSV het kampioenschap verloor: onnodig puntenverlies, de onzekerheid groeit, en volgende week wordt Ajax met knikkende knieën opgewacht, Ruttens hoofd komt weer wat vaster in de strop te hangen, iedereen weet hoe snel het kan gaan in de voetbalwereld. Het hakje van Manolev zou zo maar het hakje van het jaar kunnen blijken.

Okay, ik geef toe, ik overdrijf. Dat maakt niet zoveel uit, want er zit toch niemand op mijn mening te wachten. Een mening waar heel voetbalminnend Nederland wél op zit te wachten is die van René van der Gijp. Aan hem moest ik natuurlijk meteen denken bij de actie van Manolev. Ik had er heel wat voor overgehad om hem gierend van het lachen commentaar op dit moment van zijn grote vriend te horen geven.

Helaas zit René van der Gijp ziek thuis. Niemand weet voor hoelang. Ik hoop één ding: dat René van der Gijp het hakje van Manolev heeft gezien en er zo hard om heeft moeten lachen dat hij zich gelijk een stuk beter voelde.

11 september 2011, misschien blijkt het over een tijd een historische datum te zijn geweest: de dag waarop PSV het kampioenschap verloor, maar ook de dag dat René van de Gijp zich ineens weer een stuk beter voelde.

Alfred RietveldLelystad