Lezerscolumn (!) - Lokale helden voor exoten

Onze oproep voor een lezerscolumn is goed aangeslagen. Honderden mensen kropen inmiddels achter hun computer en stuurden soms verrassende bijdragen. Nieuwe inzendingen altijd welkom. Met enige regelmaat zullen we de column van een lezer op onze site publiceren. Wel maken we u graag nogmaals op het volgende attent: lees goed de voorwaarden alvorens in te zenden. Inzendingen die niet aan de voorwaarden voldoen, worden niet in behandeling genomen. Hieronder een bijdrage vanuit Thailand door Bert Gringhuis. Begin jaren negentig kreeg begon ik een nieuwe baan als verkoopleider bij een machinefabriek. Enthousiast, want het het was een interessante functie met internationale allure. Lekker veel reizen, markten verkennen en natuurlijk verkopen. Het begon meteen goed, want er was een marktverkenningsreis naar Australië en Nieuw-Zeeland gepland en ik had enkele dagen de tijd om alles voor te bereiden.

Een dag of twee voor die reis begon werd ik gebeld door een klant op zeven kilometer afstand, die al een paar jaar niet bij mijn firma had gekocht. Of ik eens langs wilde komen om kennis te maken. Ik zei, dat ik niet veel tijd had, vertelde over mijn aanstaande reis, maar goed, ik zou een uurtje vrijmaken.

In een wat mijn collega’s als een oud fabriekje kenden, zag ik talrijke machines, die niet door ons maar door een buitenlandse concurrent waren geleverd. Wij bleken nooit belangstelling voor deze firma te hebben gehad. Het is toch veel interessanter om over een reis naar een ver land te praten dan om vlak in de buurt te moeten praten over leveranties.

Dat uurtje liep uit tot drie uren en het gesprek verliep zo gunstig, dat ik de volgende dag de reis naar Australië heb afgezegd om deze klant met raad en daad terzijde te staan. Er volgden enkele mooie opdrachten en een prima relatie uit voort.

Er volgen intern ook heftige discussies, waarbij ik de vergelijking met een geit maakte. Zet een geit op een grasveld en hij zal her en der verspreid gras eten. Zet hem in plaats daarvan aan een lijn en hij zal het gebied dat hij kan bereiken keurig afgrazen. Verplaats daarna de lijn enkele meters en opnieuw zal de geit in een mooie cirkel het grasveld korthouden.

Het sprongetje naar de voetballerij is gauw gemaakt. Op de Nederlandse velden – maar ook elders in Europa – lopen voetballers uit tientallen verre landen. Het scouten, recruteren, enzovoort kost handenvol met geld, terwijl er op de velden in allerlei steden en dorpen talent in overvloed rondloopt. Het is toch veel interessanter voor een scout om in een vliegtuig naar een exotisch land te gaan, dan een goede voetballer te moeten ontdekken op een winderig voetbalveld met een aftandse kantine ernaast.

Heren bestuurders, stop met die onzin van buitenlandse voetballers en richt je op de Nederlandse markt. Er lopen veel meer Sneijders, Van der Vaarts, Van Persies en Robbens rond dan je denkt, je moet ze alleen (willen) ontdekken. Bespaar op kosten voor scouts, voetbalmakelaars en geef de supporters weer iets om trots op te zijn: lokale helden!

---Bert GringhuisPattaya (Thailand)