Lezerscolumn - Kunstgras heeft de toekomst

Onze oproep voor een lezerscolumn is goed aangeslagen. Honderden mensen kropen inmiddels achter hun computer en stuurden soms verrassende bijdragen. Nieuwe inzendingen altijd welkom. Met enige regelmaat zullen we de column van een lezer op onze site publiceren. Wel maken we u graag nogmaals op het volgende attent: lees goed de voorwaarden alvorens in te zenden. Inzendingen die niet aan de voorwaarden voldoen, worden niet in behandeling genomen. Hieronder een bijdrage van Paul van Dam uit Amsterdam. Twee clubs in de eredivisie hebben het; een handvol in de Jupiler League en tientallen clubs in de Top- en hoofdklasse. Was Heracles eerst nog de exoot op vaderlandse bodem, de opmars van de artificiële vezel lijkt niet meer te stoppen. Kunstgras heeft de toekomst.

Voor de groeiende populariteit van kunstgras zijn twee hoofdoorzaken aan te wijzen: zekerheid en onderhoud. In de huidige moderne tijden, met een almaar toenemende commercialisering, is voor afgelastingen geen plaats meer. Je moet bijna een graad in de kwantumfysica hebben behaald om, na een weekendje plensweer, de overvolle speelkalenders weer in het gareel te krijgen.

Veel belangrijker nog, zeker in het amateurvoetbal, is de verkorting van de onderhoudstijd. Al doet de continue vernieuwing van kunstgrasvelden bij amateurclubs soms anders vermoeden, als de mat er eenmaal ligt dan heb je er weinig omkijken meer naar. Met een daling van het aantal vrijwilligers, dus ook minder terreinknechten met illustere namen als Joop of Piet (of een andere vierletterige oer-Hollandse naam) is kunstgras een zeer aantrekkelijke keuze. Geef de clubs eens ongelijk.

Een derde argument voor kunstgras is vaak te horen uit de mond van trainers. Zo is Van Gaal fervent voorstander van de nepspriet; het leidt in zijn ogen tot sneller, technischer en dus mooier en beter voetbal. Het lijken woorden die uit de muziek van Kanye West zijn geplukt, maar worden steeds vaker gepredikt door huidige voetbaltrainers.

Dat kunstgras technischer en sneller voetbal mogelijk maakt kan waar zijn, maar ook beter of mooier? De sport werd in de negentiende eeuw toch niet uitgevonden om op een kunstmatig biljartlaken te spelen? De sport was bedoeld voor een natuurlijke grasmat, dus mét polletjes, paardenbloemen en klavertjesvier. En ja, daar wordt het anders op spelen na een regenbui: doorschietende ballen en tien meter lange slidings kunnen dan weleens voorkomen. Dit soort taferelen hoort bij voetbal, maar kunstgras zal dit doen verdwijnen. Sneller misschien, niet beter.

'Beauty is in the eye of the beholder', maar in de huidige samenleving lijkt schoonheid steeds meer gelijk te staan aan technische (digitale) perfectie. Modellen worden op foto's zo geretoucheerd, denk aan de afschuwelijke billboards van Sapph, dat ze bijna animatiefiguren lijken zonder enig spoor van menselijke oneffenheden.

Muziek wordt tegenwoordig vooral gemaakt met behulp van computers, of wordt zelfs speciaal gefabriceerd om op mp3-spelers het best tot zijn recht komen. Maar was een plaat met een kras dan minder mooi? Het bandje van de top-40 waar je heel de vrijdagmiddag over deed, met soms die lallende dj door de intro’s, had ook zijn charme. Ook waren er dertig jaar geleden genoeg vrouwen te bewonderen die bewezen ook zonder al te veel retouch mooi te kunnen zijn. Zo kon het dus ook.

Voor romantici lijkt echter geen plaats meer in de eenentwintigste eeuw. Voortaan geen oneffenheden en afgelastingen meer; binnen enkele decennia zullen de meeste voetbalclubs over zijn gestapt naar een egaal kunsttapijt. Een knollentuin in de polder? Voortaan alleen nog weggelegd voor grazende koeien. Doodzonde. ---Paul van DamAmsterdam