Lezerscolumn - Feyenoord, kijk naar Dortmund

Onze oproep voor een lezerscolumn is goed aangeslagen. Honderden mensen kropen inmiddels achter hun computer en stuurden soms verrassende bijdragen. Nieuwe inzendingen altijd welkom. Met enige regelmaat zullen we de column van een lezer op onze site publiceren. Wel maken we u graag nogmaals op het volgende attent: lees goed de voorwaarden alvorens in te zenden. Inzendingen die niet aan de voorwaarden voldoen, worden niet in behandeling genomen. Hieronder een bijdrage van Martijn van Erp uit Heesch. Borussia Dortmund, een club met een rijke historie. Ze groeiden midden jaren negentig onder de toen nog onbekende trainer Ottmar Hitzfeld uit tot de beste club van Duitsland en mochten zich in 1997 zelfs de beste van Europa noemen na het winnen van de Champions League.

Dortmund was op dat moment op sportief gebied rijk bedeeld, maar vanaf het moment dat de club het vooruitstrevende besluit nam om beursgenoteerd te worden ging het qua financiële rijkdom hard achteruit. Met wat creatieve boekhouding om de aansluiting met de top trachten te behouden belandde Dortmund van de regen in de drup. De schulden van Dortmund werden met de dag groter en groter.

Anno 2004 werd Bert van Marwijk aangesteld als trainer in Dortmund. Had hij kunnen zien aankomen dat het schip waar hij opstapte zo goed als stuurloos was? Het wanbeleid van de voorgaande jaren had een openstaande schuld bij de bank tot gevolg met een maximum van 153 miljoen euro. Over het seizoen 2003/2004 werd een verlies gedraaid van maar liefst 67,7 miljoen euro. Een onwerkelijk hoog bedrag, wat een club als Ajax niet eens als eigen vermogen bezit.

Gezien het feit dat volksclub Borussia Dortmund wekelijks mag spelen voor zo’n 80.000 hondstrouwe supporters kan het haast niet anders dat het financiële beleid destijds in handen lag bij van de straat geplukte, ongekwalificeerde stumpers. De financiële malaise was dusdanig ernstig dat een faillissement voor de club dreigde, maar wonder boven wonder hield men het hoofd boven water.

Een onvermijdelijke herstructurering werd waarheid. Dortmund zou de komende tijd op een houtje moeten bijten. Geen dure aankopen meer. Sterspelers met hoge salarislasten moesten van de hand worden gedaan en men was genoodzaakt zich te gaan richten op transfervrije regiospelers. De financiële neergang betekende ook een sportief verval. Dortmund werd vanaf dat moment een definitieve middenmotor en moest zelfs vechten om degradatie te voorkomen.

Anno 2010 zal deze geschetste situatie het volk in Rotterdam-Zuid bekend in de oren klinken. Feyenoord kampt momenteel met een fikse schuld en een in sportief opzicht neergaande spiraal. Door deze financiële problemen is ook Feyenoord momenteel genoodzaakt talenten de kans te geven. Maar ook de Nederlandse volksclub kan blijven rekenen op een trouwe achterban die hun club door dik en dun blijft steunen. Voor Feyenoord is het daarom ook zaak om geduldig te blijven.

Het gemis van een gevulde clubkas kan op de lange termijn zelfs positieve effecten hebben, kijk naar Dortmund. Ook zij waren genoodzaakt meer en meer jeugdspelers door te laten stromen en daar plukken ze op dit moment de vruchten van. Kevin Großkreutz, Mario Götze en Marcel Schmelzer zijn het uithangbord van de hergestructureerde jeugdopleiding van Dortmund.

Deze jonkies zijn inmiddels uitgegroeid tot dragende krachten en mogen zich ook Duits international noemen. Dortmund speelt op dit moment weer voetbal zoals ze in de jaren negentig lieten zien en staat ruim aan kop in de prestigieuze Bundesliga.

Feyenoord kan zich berusten in de gedachte dat Dortmund de jarenlange penibele situatie lijkt te hebben overwonnen. Sterker nog, juist het gebrek aan harde euro's leidt in de voetballerij soms tot creativiteit en succes. Zo kan het dus ook!

---Martijn van ErpHeesch