Lezerscolumn - Een ziekelijk narcistisch zelfbeeld

Onze oproep voor een lezerscolumn wordt kennelijk gewaardeerd. Honderden mensen kropen inmiddels achter hun computer en stuurden soms verrassende bijdragen. Nieuwe inzendingen zijn altijd welkom. Met enige regelmaat zullen we de column van een lezer op onze site publiceren. Wel maken we u graag nogmaals op het volgende attent: lees goed de voorwaarden alvorens in te zenden. Zie de balk onderaan. Inzendingen die niet aan de voorwaarden voldoen, worden niet in behandeling genomen. Deze keer een bijdrage van Bas Overmars uit Amsterdam. Tot voor kort had ik grote bewondering voor José Mourinho. De voormalige tolk van Van Gaal bij Barça won onder meer de Champions League met FC Porto, pakte menig titel met Chelsea en won met Inter zelfs de zogenaamde triple. In de finale van de Champions League tegen Bayern overtrof hij zijn leermeester Van Gaal en wist hij met een uitgekiend tactisch spel de winst naar zich toe te trekken. Ja, eigenlijk overal waar hij kwam, had hij succes en bevestigde hij zijn naam als 'prijzencoach'.

Dit succes is gebaseerd op drie pijlers. Allereerst weet hij als geen ander een groep te smeden van een stel overbetaalde vedetten die gek genoeg bereid zijn voor hem, de absolute leider, door het vuur te gaan. Dit brengt met zich mee dat hij, en dat is zijn tweede sterke punt, duidelijkheid verschaft richting zijn spelers en zij die dwars liggen meedogenloos aanpakt. Voorts is hij tactisch sterk en niet te beroerd omwille van het resultaat afbraakvoetbal te spelen en een harde speelstijl te hanteren.

Bovendien deinst de zelfbenoemde Special One niet terug om de tegenstander met allerlei slinkse trucs en uitspraken voor en na de wedstrijd onder druk te zetten. Sterker nog, hij lijkt hier intens van te genieten en weet als geen ander de pers te bespelen. En wee je gebeente als je kritiek op Zijne Koninklijke Hoogheid, zijn spelers of speelwijze hebt! Dan ben je nog niet jarig en heeft José lak aan reputaties en namen. Respectvolle trainers als Wenger en Sir Alex Ferguson werden reeds met de grond gelijk gemaakt. En na kritiek van Cruijff had Mourinho zelfs het lef hem voor een seniele, oude man uit te maken die in het verleden leeft! Nee, zijn diplomatieke gaven zijn op zijn zachtst gezegd niet zijn sterkste punten.

Toegegeven, na de incidenten vorig jaar tegen Barcelona tijdens de halve finales in de Champions League nam mijn waardering voor Mourinho al behoorlijk af. Want het verlies was volgens hem te wijten aan de UEFA die altijd op de hand is van Barça, de enorme invloed van shirtsponsor Unicef en natuurlijk de scheidsrechter. Ook de wel erg grove wijze waarop hij Pep Guardiola wegzette en de enorm harde speelwijze waren overdreven. Nee, José leek steeds meer op een doorgedraaide Godfather die alles en iedereen uit de weg wil ruimen, de schuld nooit bij zichzelf zoekt en zijn territorium met alle middelen verdedigt.

Dan verwacht je dat hij na de zomervakantie een beetje is bijgekomen van alle inspanningen van het afgelopen jaar waarin dat vermaledijde FC Barcelona toch weer de bovenliggende partij was. En dat hij alle zaken een beetje op een rijtje heeft gezet. Want een grote coach verwerkt tegenslagen, trekt er wijze lessen uit en werkt continue aan de verbetering van zijn team en zichzelf. En daar schort het nu net aan bij de zogenaamde Opperbaas, zoals een ieder heeft kunnen zien tijdens de zoveelste verloren wedstrijd tegen Barcelona om de Super Cup. Hij vond het tijdens de tumultueuze laatste minuten zelfs nodig om zijn vinger in het oog van de hulpcoach van de tegenstander te duwen!

José Mourinho is wat mij betreft keihard van zijn voetstuk gevallen. Hij wordt namelijk, naar nu steeds duidelijker blijkt, net als een echte maffiabaas, gedreven door woede, wraak en restsentiment. En erger nog, een doodzonde voor een coach, hij kan niet omgaan met verlies en ervaart dit als een absolute vernedering en afwijzing van zijn persoon.

Zo bezien is Mourinho absoluut ongeschikt voor het trainersschap en lijdt hij aan een soort verwrongen, ziekelijk narcistisch zelfbeeld. Ik hoop van harte dat de Spaanse bond of het bestuur van De Koninklijke dit gevaarlijke, ongeleide projectiel voor langere tijd op non-actief stelt of, beter nog, uitschakelt!

Bas OvermarsAmsterdam