Lezerscolumn (!) - Duitsland terecht kampioen

Onze oproep voor een lezerscolumn is goed aangeslagen. Honderden mensen kropen inmiddels achter hun computer en stuurden soms verrassende bijdragen. Nieuwe inzendingen altijd welkom. Met enige regelmaat zullen we de column van een lezer op onze site publiceren. Hieronder een bijdrage van Ismaël Amozlouf uit Amsterdam. Als echte voetballiefhebber volg ik veel voetbal. Ik ben inmiddels 39 jaar en mijn hele leven heb ik mij laten wijsmaken dat het Nederlands elftal zo onterecht zou hebben verloren in de finale van het WK van 1974.

Nederland zou die finale wel even winnen. Welnu, onlangs zag ik een boeiende reportage op Sport 1 over dat WK, schitterend om te zien. Ik ging er voor zitten, immers was dit de eerste keer dat ik dit aanschouwde, verder dan verhalen en frustraties om mij heen ben ik niet gekomen. Nu kon ik zelf oordelen. Was het inderdaad zo onterecht, was Nederland nou echt zo goed en waarom hebben de Duitsers dan toch gewonnen?

Ik heb niet de wijsheid in pacht maar na het zien van deze finale is mij toch wel wat duidelijk geworden. Nederland heeft helemaal niet onterecht verloren. De aftrap, balletje rondspelen, een beetje arrogant zelfs. Je kon zien dat ze het wel even zouden doen.

Nog zonder dat de Duitsers ook maar wisten hoe de bal eruit zag slalomde Cruyff door de defensie en de bal lag ineens op de stip. Voilà, 0-1 voor Nederland binnen twee minuten. Dat kon niet meer misgaan, en misschien ging het dáár juist mis, lachend liepen ze terug naar hun eigen helft.

Je zag aan de blikken van de Duitsers dat ze het over een andere boeg moesten gooien, voetballend zou het wellicht niet gaan lukken en dus kon je aan de lichaamstaal zien dat de beuk erin gegooid zou worden. Iets waar Nederland helemaal niet goed in is.

Veel landen doen dit gehaaid, maar het Nederlands elftal kon dit niet en kan dat nog steeds niet, denk maar aan de veldslagen tegen Portugal. Altijd wanneer het op fysiek aankomt leggen Nederlandse ploegen het af, want dat hebben ze nooit geleerd. Nu is allang gebleken dat met alleen mooi voetbal je de oorlog niet kunt winnen.

De Duitsers schuwden geen duel, Cruyff werd geëlimineerd door Vogts, hij gaf hem geen meter en als een Siamese tweeling raasden ze over het veld. Cruyff raakte geïrriteerd en sleepte de hele ploeg daarin mee.

Een boeiend gevecht werd het en de Duitsers voelden zich steeds meer in hun element. Kansen over en weer en ik verbaasde me dus over het verloop van de wedstrijd, want de wedstrijd ging gewoon gelijk op, het spel golfde op en neer en de genadeklap viel nog voor rust.

Was ik mijn hele (voetbal) leven in de waan dat dit zó onterecht was, die illusie is me nu definitief ontnomen, want Duitsland heeft uiteindelijk terecht gewonnen. Ik wil geen zout in de wonden strooien, want het zit diep, dat weet ik, maar in de sport moet je ook je verlies kunnen nemen.

---Ismaël AmozloufAmsterdam