Lezerscolumn - De dood en niet de gladiolen

Onze oproep voor een lezerscolumn is goed aangeslagen. Honderden mensen kropen inmiddels achter hun computer en stuurden soms verrassende bijdragen. Nieuwe inzendingen altijd welkom. Met enige regelmaat zullen we de column van een lezer op onze site publiceren. Wel maken we u graag nogmaals op het volgende attent: lees goed de voorwaarden alvorens in te zenden. Inzendingen die niet aan de voorwaarden voldoen, worden niet in behandeling genomen. Hieronder een bijdrage van Henryk Broeer uit Utrecht. Het zal elke Nederlandse voetbalfan een vreemd deja-vu gevoel geven: Louis van Gaal voor een uitzinnige menigte, omstreeks op de dag dat 'zijn' team de finale van de Champions League speelde. Echter niet meer in het Nederlands spreekt de toptrainer zijn publiek toe maar in het Duits, de taal van een club die in het succesjaar '95 in de halve finale van de CL met groot gemak naar huis werd gestuurd.

Hoe anders is de huidige tijd. Waar Ajax ooit gevreesd werd door eenieder wist de coach van Dynamo Kiev, bij de loting voor de CL-kwalificaties, niet zonder blijdschap te melden dat Ajax de meest gunstig mogelijke tegenstander was. Ajax als lachertje van Europa, wie had dat vijftien jaar terug kunnen denken?

En ik verwacht dat ik niet te veel zeg als ik stel dat de club daar zelf hard aan meewerkt. Waar eens de spitspositie werd ingevuld door spelers als Kluivert, Bergkamp en Van Basten werd kort geleden bekend dat Ajax de Belgische FC Sion-spits Mpenza wilde contracteren. Als je niet beter wist zou je denken dat je slachtoffer van een ongeloofwaardige grap was geworden. Dat de beste man uiteindelijk niet koos voor Ajax maar voor een club uit Azerbeidzjan zou dan de geweldige uitsmijter ervan zijn.

Maar stel je nou eens voor dat Mpenza wél voor Ajax had gekozen en dat hij dan vlak voor zijn eerste wedstrijd, om inspiratie op te doen, een bezoekje aan het Ajax-museum had gebracht. Na het zien van foto's van zijn voorgangers zou hij dan het veld oplopen. Hij kijkt om zich heen en ziet duizenden supporters van boven de vijfentwintig, die dus allemaal bewust hebben meegemaakt dat Ajax Europa veroverde.

Wat zou hij dan denken? Zelf zou ik in een niet ophoudend lachen uitbarsten. Want je bent een waardeloze speler, dat weet je zelf ook wel. Je kent de reden voor het feit dat je kort daarvoor hebt gevoetbald in een land waar slechts koeien en bergen je publiek zijn. Dat je kreeg uitbetaald in twee koekoeksklokken en een zakmes. En als ik verlost was van de ergste lach zou ik hoofdschuddend weer van het veld lopen en de auto pakken, terug naar België.

Thuis zou ik meteen wat vrienden uitnodigen en er een hele mooie avond van maken, vol blijdschap dat ik mezelf niet voor lul heb laten zetten door een paar kaaskoppen: in deze Belgenmop trap ik niet! En eigenlijk vermoed ik dat Mpenza precies hetzelfde heeft gedaan door Bakoe te verkiezen boven Amsterdam.

Wie weet dat hij daar eenzaam in zijn hotel nog eens You tube-filmpjes afspeelt van de club waar hijzelf bijna deel van had uitgemaakt. Voor goed voetbal hoef je tenslotte niet te kijken naar de staatstelevisie. Noch die van Azerbedzjan, noch die van Nederland. En wat betreft de wedstrijden tegen Kiev heb ik weinig illusies. Het zal wel weer de dood worden en niet de gladiolen.

---Henrik BroeyerUtrecht