Leeuwarden

data-height="150" data-width="120" data-align="clear" data-caption="" src="http://www.vi.nl/upload/86db38a4-b1cf-4807-8926-df700cd7614d_image990736420128110727.jpg" /> :Joeri Petrov haalde Leeuwarden niet. Ik ook niet. Petrov hebben ze wel geprobeerd op te sporen, donderdagavond. Althans, dat beweert Lex Schoenmaker. Het kan ook dat Lex eindelijk zijn eigen selectiebeleid heeft doorgevoerd en Joeri gewoon helemaal niet wílde informeren over het feit dat de spelers van ADO Den Haag vrijdagmorgen vroeg in Het Zuiderpark dienden te verzamelen voor het restant van het gestaakte thuisduel met FC Volendam. Het is ook denkbaar dat Lex er op voorhand van uitging dat Joeri zich toch zou verslapen.

Als ik op de hoogte zou zijn geweest, was ik per se naar Leeuwarden afgereisd om daar de resterende 62 minuten van de wedstrijd bij te wonen. Omdat ik de gekozen oplossing van de KNVB (hoe omzeil ik walgelijke supporters en slechte scheidsrechters?) van voortreffelijke kwaliteit acht. Helaas, ik las het Algemeen Dagblad pas vrijdagmiddag (het AD wist van Leeuwarden) en Victor Schildkamp van de Haagsche Courant belde mij precies op het moment dat FC Volendam 0-2 had gemaakt en ik ergens bij Amsterdam in de file stond.

Joeri en ik hebben dus iets unieks gemist. Hij en ik dachten alles al te hebben meegemaakt, want we konden nimmer bevroeden dat een stel Haagse randdebielen een groepje semi-beroepsvoetballers zouden doen uitwijken naar verbanningsoord Leeuwarden, om aldaar stiekem tegen de bal te trappen, met als gevolg dat Feyenoord 2 naar de KPN Eredivisie zou promoveren.

Hoe zouden ze op Leeuwarden gekomen zijn? Was de ferry naar Ameland volgeboekt? Achtte Kaalheide zich, ondanks een seizoentje Leekens, te groot voor de calimero?s uit Den Haag en Volendam? Lag de grasmat van De Arena er al uit? Hadden bevriende burgervaders voortijdig lucht gekregen van de zoektocht van de bond naar een godvergeten voetbalveld en waren ze met elkaar overeengekomen zich onbereikbaar te houden? Had Leeuwarden domweg zitten slapen?

Hoe dan ook, ADO Den Haag en FC Volendam reisden met slaap in hun ogen naar Leeuwarden, waar zij zelf de lijnen moesten kalken en de netten in de doelen moesten hangen. Er zou, begreep ik, om half twee worden afgetrapt. Dat werd een kwartiertje later omdat Rinus Israel (die toch al met tien man moest spelen wegens de eerdere rode kaart voor Dennis den Turk en bovendien Joeri Petrov miste) doodleuk een niet-geautoriseerde speler liet opdraven. Wat FC Volendam, dat die ochtend alle slimme jongens van school had gehaald om dit wedstrijdje te spelen, doorhad. Het begon om kwart voor twee en het werd van 0-1 (de stand uit Den Haag, toen scheidsrechter Dick van Egmond staakte; ik meende echt even dat hij op zijn eigen optredens doelde toen hij verklaarde definitief te stoppen) 1-2. Waardoor voetbalstad Den Haag opnieuw is veroordeeld tot frustrerend geknoei in de marge.

Ik had die geestdodende rit naar de hel van het noorden zo gaarne gemaakt. Geen suppoost die mijn parkeerkaart had genegeerd. Niemand die mij voor kankerjood, tyfuslijer of blinde lul had uitgescholden. Rustig koffie drinken in de bestuurskamer waar de joviale voorzitter ontbreekt. Geen spreekkoren die ik tijdens de wedstrijd niet had mogen horen omdat ik me anders zou generen in het stadion te zijn. Lekker ontspannen kijken en vanaf de zijlijn wat grappen en grollen met ook al ontspannen trainers en spelers. Lekker naar voetbal kijken.

Leeuwarden was geniaal, vrijdag, en ik had daarbij moeten zijn. Om me te realiseren hoe het ook alweer was, spelen om het spel. Ik smeek iedere verantwoordelijke mij volgend seizoen, als het vast weer vaak misgaat, tijdig te informeren. Geen gehucht is mij te ver. Ik snak naar het gooien van broekriemen.