Ledenraad Ajax wordt hét afkickcentrum van Mokum

In de oudheid bedachten de clubs daarop vroegtijdig één repeterende ontwikkelingshulp en dat was de sigarenzaak. Later kwamen de boekjes ten gerieve van het Eenvoudig Onderwijs en konden voetballers in versneld tempo tot trainer worden opgeleid. En nu is er dan voor veteranen bij Ajax een quota voorziening in de ledenraad.

De ledenraad, een luxe afkickcentrum voor oude balkunstenaars. Geen idee hoeveel erin te proppen zijn, maar een klein verwijsbriefje van Hendrik Johannes Cruijff is straks voldoende.

Winston Bogarde staat al met gouden kettingen, oorbellen en een camouflageplak op El Prat, want het aanbevelende attest moet nog wel even hoogstpersoonlijk ter goedkeuring in Barcelona worden opgehaald. Keje Molenaar, bril op, bril af, kreeg het per post. Kwestie van tijdig bondgenootschappelijk proclameren.

Er vertrekt de komende maanden een neurotische karavaan naar Spanje van waaruit in het vervolg aan Ajax impuls zal worden gegeven door een aan Johan Cruijff ondergeschikt rammelaargarnizoen ter verkleining van de kloof tussen publiek en club. Van quotering zal geen sprake zijn.

Alle reumatische aristocraten uit het huidige driedelig gekostumeerde orgaan van Ajax zullen binnen nu en drie jaar vervangen zijn door de coalitiegenoten van de wereldberoemde oud-voetballer, die weliswaar van de beurs op de Damrak geen kaas heeft gegeten, maar wel weet hoe een voetballer een steekpass verzendt.

Ajacieden zijn onweerstaanbaar als er spanning en sensatie in de lucht hangt, dus u en ik, wij allen, houden bij de komende selectieprocedure onze adem in en abonneren ons massaal op De Telegraaf, Het Parool, El País en El Mundo, zonder daarbij een oog af te houden van AT5, Pownet en RTL 7, want daarop kan natuurlijk ook voortdurend iets gebeuren.

Let ook vooral op de nieuwe shows van Freek de Jonge (foto), want denk erom dat die rare snijboon goed is ingevoerd. Freek is het bovenmiddelmatig kenniscentrum van Ajax. Hij verkeert in De Arena in de hoogste patjepeeërskringen achter glas teneinde op die manier zelfs locaal kolonelsbewind te kunnen rechercheren.

Weliswaar is het Freek zelf ter eigen frustratie nooit gelukt om ook maar iets van de geur van de ledenraad op te snuiven. Wat hij volgens de patjepeeërs wel graag had gewild. Maar nu daarin voetbalkennis moet overheersen beseft ook Freek dat hij die verkiezing op zijn buik kan schrijven.

Logisch. Ik heb hem ooit één keer zien trainen met Sjaak Swart. Daar ben ik nu nog niet over uit gelachen. Bovendien heeft hij zich openlijk tegen de revolte van Cruijff gekeerd. Dus daarna, u weet het, het is een oud Amsterdams verhaal en uit eigen belang door de NOS verzwegen, daarna heb je het bij de Catalaanse wonderdokter voor eeuwig verbruid.

En Peter R. de Vries? Geen vriend van Freek. Wel esthetisch des elites anti-Wilders en dus vliegt hij, dit terzijde, pluizig mee op de bezemsteel van Femke Halsema, die er geen notie van heeft wat haar te wachten zou staan als zij bij een veteranenwedstrijd van de nieuwe ledenraad van Ajax geblinddoekt de kleedkamer zou binnenstappen.

Ik voorspel aanhoudend nieuws. Frits Barend heeft inmiddels ook de banden met de kabel stevig aangehaald. De kabel is een Surinaamse uitdrukking voor een groep straatvriendjes die elkaar trouw zwoer tot in de dood.

Ooit speelde bij Ajax ook zo’n clan. Kluivert, Seedorf, Davids en Reiziger. Als Frits Barend 's wereld beste voetballer op zijn gebruikelijke stroperige wijze de hemel in prijst is hij vast niet te beroerd om ook dat span van een leuk getuigschrift te voorzien en zo wast de ene hand de ander in een proces dat bijzakelijk ten doel heeft om oud-voetballers van een gezellige kwartaalreünie te voorzien. Ik kan de eerste bijna niet afwachten.

De bierviltjes met opstellingen zullen weer als vanouds rouleren en aan het einde van de avond scheren ze baldadig door de lucht als Wim Suurbier als potloodventer zijn leuter te voorschijn haalt en daarmee de voltallige nieuwe ledenraad van Ajax weer ouderwets naar een minderwaardigheidscomplex jongleert.

Zo wordt de wereld van de oud-Ajacieden, die heel lang geen grenzen kende, weer teruggebracht tot de oude vertrouwde miniatuur.

De ledenraad van Ajax terug in het publieke domein, hervormd tot een innovatief platform, ter wille van de moderne duurzaamheid. Ik ben gek op oud-voetballers, vooral op die uit het heldendom van Ajax, van wie sommigen al voor hun veertigste twee ex-vrouwen op hun loonlijst hadden staan en sindsdien als correctie van hogerhand slaafs zwoegen om drie vrouwen een comfortabel bestaan te bieden.

Die ex-vrouwen zijn nooit meer hertrouwd. Die kijken wel uit. Die kozen per revanche voor een gesubsidieerd flat aan het Meer van Genève, waar ze nooit zijn, omdat ze illegaal en anoniem bij de aristocraten uit de huidige Ajax-ledenraad zijn ingetrokken. Ook de boulevardpers kan z’n lol dus op.

De rentree van een mooie wereld ligt in het verschiet en we kunnen er verlekkerd weer allerlei kwalificaties op loslaten. Maar in basis gaat het slechts om de eenvoud van macht op vliegafstand.

Dat kan met twee vingers in je neus zolang je de juiste ondergeschikten, bril op, bril af, jouw woord laat vertegenwoordigen en zolang de media het geweldig vindt om de maestro eens per jaar neerbuigend tot een gesproken woorden te mogen verleiden. Simpel he, allemaal.

Willem J. Kramer