Lang leve Luinge!
Mijn hart ging open afgelopen weekend. En wel bij RBC Roosendaal tegen Roda JC. En dan dankzij RBC-spits Geert den Ouden en scheidsrechter Roelof Luinge, die de voetbalwereld en vooral mijzelf een grote dienst bewees.
© Pro Shots

In de 33ste minuut gebeurde het. RBC kreeg net buiten het strafschopgebied een vrije trap. Terwijl Roda-doelman Vladan Kujovic zijn muurtje op gebruikelijke wijze instrueerde door geleund tegen de doelpaal met een timmermansoog de plaats van de buitenste steen te bepalen, sloeg Den Ouden toe. Stiekem nam hij de vrije trap en mikte de bal in de lege, verre hoek: 1-0.
Tot mijn grote verbazing en opluchting keurde Luinge het slimme doelpunt goed. Vrijwel alle scheidsrechters hebben tegenwoordig namelijk de irritante gewoonte alle verrassingen uit te bannen. Het snel nemen van een vrije trap in kansrijke positie is bijna een doodzonde. 'Wachten met nemen totdat ik fluit', luidt het niet mis te verstane devies. Maar waarom eigenlijk?
'Om de muur op afstand te kunnen zetten', legde een scheidsrechter me vorig seizoen tijdens de wedstrijd uit nadat ik net als Den Ouden eindelijk eens had gescoord. Mijn verklaring dat ik, gezien het feit dat de bal erin ging, niet veel last had van de te dichtbij staande muur, deed niet ter zake, meende de starre leidsman. 'Als ik zeg dat je moet wachten, dan moet je wachten.'
Na de wedstrijd, toen de adrenaline uit het bloed was verdwenen, hadden we het nog eens over het voorval. De scheidsrechter toonde begrip en was het eigenlijk bijna volledig met me eens. De goede vrijwilliger had één reden waar ik absoluut niet van terug had. 'Maar wat nou als je achter mijn rug de bal met je handen in het doel gooit?' Nooit aan gedacht dat te doen en nog nooit gezien op de velden.
Wel ooit iets anders wonderbaarlijks meegemaakt op de amateurvelden. Een aanvaller van DRC die een vrije trap in het voordeel van de tegenstander nam en expres naast zijn eigen doel mikte. 'Achterbal', oordeelde de scheidsrechter, die het niet had gezien, logischerwijs. Alle protesten van de benadeelde ploeg baatten niet. Hij had het niet kunnen constateren en kon het dus ook niet terugdraaien.
Zou dat incident soms zijn doorgedrongen tot de scheidsrechtersbazen in Zeist en zou daarom iedere plotselinge spelhervatting voortaan uit den boze zijn? Ik heb geen idee maar dankzij Roelof Luinge is er weer hoop. De snelle, stiekeme vrije trap is terug!
Bas Heijt





