Klassieker in evenwicht
PSV heeft Ajax een kater bezorgd. De Amsterdamse formatie stond tot tien minuten voor tijd met 1-0 voor, maar moest met een omstreden strafschop een onverwachte gelijkmaker incasseren. In de aantrekkelijke wedstrijd vierde Andy van der Meyde zijn rentree als rechtsback.
© Pro Shots
Adriaanse toverde met Van der Meyde een grote verrassing uit de hoge hoed. De rechtsbuiten, die kort geleden zelfs buiten de selectie viel, werd rechts in de Amsterdamse defensie geposteerd. Adriaanse verdedigde zijn keuze door te wijzen op het ontbreken van een alternatief. Ferdi Vierklau was geblesseerd, en blijkbaar werden John Nieuwenburg en Abubakari Yakubu te licht bevonden.
Ook bij PSV kreeg de rechtsbackplaats een andere invulling. Chris van der Weerden moest zijn plaats afstaan aan André Ooijer, die met zijn goede optreden tegen Dinamo Kiev een plaats in de basiself had afgedwongen. De problemen bij de Eindhovense formatie deden zich aan de andere kant voor. Jan Heintze bleef nauwelijks overeind tegen de snelle Pius Ikedia. Uit een voorzet van zijn kant dacht Wamberto de 2-0 te hebben gescoord, maar scheidsrechter Van der Ende ging terecht af op het vlagsignaal van de grensrechter. Ajax was na een kwartier verdiend op voorsprong gekomen. Er was weliswaar een foute kaats van Arnold Bruggink voor nodig, maar het doelpunt van Nikos Machlas in de vijftiende minuut verdiende zeker een schoonheidsprijs.
Bij Ajax had Van der Meyde een zware middag. Zijn directe tegenstander Adil Ramzi was goed op dreef en was de Ajacied verschillende keren te snel af. Maar PSV deed te weinig met de oplevingen van de Marokkaan. Blijkbaar was dat verwijt mede gericht aan Mateja Kezman, die halverwege de eerste helft tot zijn grote woede naar de kant werd gehaald. De tactisch omzetting bracht niet het gewenste resultaat.
In de tweede helft slaagde PSV er niet in om Ajax de duimschroeven echt aan te draaien. Het optisch overwicht vertaalde zich niet in kansen. Toch kwam de gelijkmaker op het scorebord. Joonas Kolkka, die Jan Heintze twintig minuten voor tijd uit zijn lijden had verlost, was verantwoordelijk voor de 1-1. Ikedia tikte de Fin licht aan binnen het strafschopgebied, maar voor Van der Ende was het voldoende voor een strafschop. Arnold Bruggink ontfermde zich met succes over deze buitenkans (1-1).
Dat de klassieker in een gelijkspel eindigde, was verdiend te noemen. Maar beide ploegen hadden in de slotfase kansen genoeg om de wedstrijd in zijn voordeel te beslissen.