Kameroen lijkt op Duitsland
© Pro Shots

data-height="70" data-width="70" data-align="clear" data-caption="" src="http://www.vi.nl/upload/10e0055c-5467-4e44-ae96-8a0c6abc8da4_image8258647935584368188.gif" /> Afrikaans voetbal stond lange tijd gelijk aan chaotisch, maar daarom aantrekkelijk voetbal. De meeste fantastische acties werden afgewisseld met de grootste knulligheden. De Afrika Cup in Mali maakte echter duidelijk dat de trend van het modern voetbal ook definitief wortel geschoten heeft in Afrika. Met kampioen Kameroen als beste voorbeeld. 'We lijken een beetje op Duitsland.'
De Afrika Cup maakte een weinig enerverende start. Na de eerste speelronde van acht wedstrijden was er slechts vijf keer gescoord. Sinds de uitbreiding van het deelnemersveld naar zestien ploegen in 1992, was er nog nooit zo weinig gescoord bij de start van een eindtoernooi. In dat opzicht kreeg deze editie van de Afrika Cup een logische winnaar. Kameroen hoefde namelijk in de zes Afrika Cup-wedstrijden geen enkele tegentreffer te incasseren. Tien jaar geleden lukte dat de toenmalige winnaar Ivoorkust voor het laatst.
Helemaal zonder tegendoelpunten was Kameroen overigens niet. In de finale werd keeper Alioum Boukar twee keer gepasseerd. Maar dat was in een strafschoppenreeks, die na de 0-0 na verlengingen de winnaar moest aanwijzen. Boukar kon in de reeks uitgroeien tot de held van Kameroen. De keeper, die onder contract staat bij Samsunspor, stopte de strafschoppen van Senegalezen Mustapha Faye en Cissé. Dankzij het optreden van Boukar pakte Kameroen, evenals twee jaar geleden, de Afrika Cup na strafschoppen. Het was voor het eerst sinds Ghana in 1965 dat een land twee keer op rij de Afrika Cup veroverde.
Tot ergernis van Schäfer werd Boukar echter niet verkozen in het elftal van het toernooi. Mario Sylva (Senegal) kreeg de voorkeur. 'Ik kan niet begrijpen waarom Sylva is gekozen tot keeper van het toernooi. Alioum heeft geen doelpunt tegen gekregen.' Maar misschien ligt juist in dat laatste de reden opgesloten. De keeper van Kameroen kreeg deze editie van de Afrika Cup weinig te doen om de keuzeheren te overtuigen van zijn kwaliteiten. De sterke defensie hield Boukar het werk uit handen, want de basis van het succes van de Ontembare Leeuwen ligt vooral in de achterhoede.
Het succes wordt toegeschreven aan Winfred Schäfer, die in september als bondscoach werd aangesteld. Hoewel Schäfer de voertaal Frans nog niet machtig is en vooral met gebaren zijn instructies geeft, is de hand van de Duitse trainer zichtbaar. 'Laten we het zo zeggen: zoals Kameroen op dit moment speelt lijken we een beetje op Duitsland', zei Real Madrid's Geremi (foto). 'We mogen ons gelukkig prijzen dat we een Duitse coach hebben. We moeten toegeven dat er een gebrek aan discipline was. We zien dat nu ook in, maar het was meer een probleem met de bond. Maar nu hebben de bondsofficials ook ingezien dat we in het voetbal veel kunnen bereiken. Maar ze weten nu ook dat discipline de basis is van het succes.'
Schäfer lijkt Kameroen te hebben getemd. Aantrekkelijk voetbal levert het misschien niet op, effectief is het wel. De Ontembare Leeuwen zijn verworden tot onpasseerbare Leeuwen. Althans op de Afrika Cup. Komende zomer wordt duidelijk of Kameroen ook op het WK-podium deze nieuwe naam eer aan doet.





