'Kaarsjes branden voor Feyenoord'

Hij heet Een Familieportret en komt uit 1993. Nooit werd de ziel van de club beter blootgelegd dan in deze dertig minuten, waarin de camera het gezin volgt van Feyenoord-supporter Jan de Reede, politieman te Voorschoten, en zijn vrouw Marjan, een moeder van vier kinderen die voor elke wedstrijd voorzichtig een Mariabeeld kust, een schietgebedje mompelt en daarna een kaarsje brandt voor Feyenoord.

Op een avond belde ik bij de familie aan. Jan zelf deed open. Achter hem, in de gang, hing een ingelijste foto aan de muur: Jan te gast in de talkshow van Karel van der Graaf. Zijn dochter Astrid, een meisje met bruin haar en een stem als een cirkelzaag, zat naast hem. Zoals alle kinderen van Jan, was ook zij bezeten van Feyenoord. De presentator had haar gevraagd wat ze overhad voor een overwinning op Ajax. 'Een gebroken been', zei Astrid toen.Daar moest Karel van der Graaf destijds erg hard om lachen. Hij dacht dat het een grapje was.

In de woonkamer zat Marjan aan de eettafel. Ze had een roodharige kat op schoot. Die heette Van Loen. Marjan was ook verliefd op Feyenoord. Zelfs toen ze hoogzwanger was, beklom ze nog trouw de trappen van De Kuip. Eén keer werd ze op het stadionplein in het gedrang omvergeduwd.

Ze viel hard op haar dikke buik. Jan merkte het niet, die wil altijd alleen maar zo snel mogelijk naar de tribune. Daar zat Marjan even later in de zenuwen. 'Ik voelde geen leven meer in mijn buik', zei ze, terwijl ze Van Loen zachtjes onder zijn kin aaide. Ze was bang dat ze naar het ziekenhuis moest. Dat zou betekenen dat ze een deel van de wedstrijd ging missen. Ze moest er niet aan denken. 'Maar vlak voor rust voelde ik godzijdank weer wat getrappel.'

Ook decennia later was de opluchting nog van haar gezicht te scheppen. 'Kon ik gelukkig toch nog gewoon naar Feyenoord kijken.' Achter Marjan, op de schoorsteenmantel, stond het Mariabeeld. Er lagen witte stompjes omheen. Kaarsjes branden voor Feyenoord deed ze dus nog steeds. Wel smokkelde ze soms een beetje. Als haar ploeg nu bij rust achterstond, stak ze er voor de zekerheid snel nóg een aan.

Veel geholpen heeft het allemaal niet. Het instituut Feyenoord is bijna tot de grond toe afgebrokkeld. De club is overgeleverd aan de grillen van investeerders met een steeds kleinere portemonnee en een steeds grotere mond. En hoewel hij het zelf inmiddels ontkent, is nu ook Leo Beenhakker bevangen geraakt door twijfels. Misschien vraagt hij zich af voor wie hij het eigenlijk allemaal nog doet. Als dat zo is, zou het goed zijn als ook hij even naar Een Familieportret kijkt. Weet hij ook gelijk waarom afhaken dit keer geen optie is.

Michel van Egmond