In memoriam: Jurrie Koolhof (1960-2019)

Doelpunten. Veel doelpunten. 190 in totaal. In 416 wedstrijden. Jurrie Koolhof liet het net zo vaak bollen. Voor Veendam (33 keer), Vitesse (46), PSV (69), FC Groningen (10) en De Graafschap (32). Toch was het doelpunt dat nooit een doelpunt werd het beeld dat iedereen zich zal blijven heugen. In zijn tijd bij PSV groeit Koolhof uit tot doelpuntenmachine en vijfvoudig international. Op een kletsnat en modderig veld in het Philips Stadion in 1983 verschalkt de spits met een schuiver de doelman van Helmond Sport. Als hij met zijn arm zwaaiend van vreugde richting de hoekvlag loopt, kijkt hij toch nog even over zijn schouder. De bal blijkt de lijn toch niet gepasseerd te zijn, maar blijft in de modder, een paar centimeters voor de doellijn, liggen.

Een kolderiek voorval, waardoor de teller niet op 191 maar op 190 doelpunten stokte. Een aantal waarmee Koolhof als voetballer zijn ploeg richting prijzen schoot. De noorderling, geboren in het Groningse Beerta, werd twee keer landskampioen met PSV, terwijl hij met De Graafschap en Vitesse kampioen werd van de Eerste Divisie. Samen met Hallvar Thoresen vormde Koolhof een koningskoppel bij PSV. Een zware knieblessure wierp de trefzekere aanvaller halverwege de jaren tachtig ver terug, waarna hij zijn periode bij PSV in 1986/87 nog wel afsloot met zeventien treffers. Via FC Groningen, Vitesse en De Graafschap maakte Koolhof in 1993 de cirkel rond in het noorden, als hij met een laatste seizoen bij Veendam zijn voetballoopbaan beëindigde. Koolhof hing de voetbalschoenen aan de wilgen, maar zou ook de rest van zijn leven actief blijven in het voetbal. In verschillende functies.

'Alaaf, hier weinig alaaf voor mij.' Twaalf jaar geleden, op 19 februari 2007, nam Jurrie Koolhof met enige zelfspot de telefoon op. Het was carnavalsmaandag, maar voor de trainer van MVV geen reden voor een polonaise. Integendeel zelfs, want hij had net te horen gekregen dat hij was ontslagen. Koolhof kende vergeleken met zijn voetballoopbaan een bescheiden trainerscarierre. De Eerste Divisie was grotendeels zijn decor. Toch toonde hij ook daar zijn waarde. Op zijn eigen wijze, met oog voor talent. Bij AGOVV Apeldoorn stond hij in de beginjaren van die club aan de basis van menig speler. Zoals Klaas Jan Huntelaar, met wie hij een hechte band onderhield. Als piepjong talentje zocht Achterhoeker Huntelaar een weg in het profvoetbal. Met Koolhof vond hij de ideale leermeester. De trainer gaf de jonge spits vertrouwen, net zoals hij jaren daarvoor in de jeugd van De Graafschap had gedaan, en kreeg er doelpunten voor terug. Veel doelpunten. En het belangrijke begin van een imposante loopbaan van Huntelaar. Ook bij FC Dordrecht, MVV en SC Cambuur is Koolhof als trainer actief, alvorens hij meer zijn weg vindt op de achtergrond. Als scout is hij van grote waarde voor FC Groningen en heeft een belangrijk aandeel in de gloriejaren van de club, waarbij de noorderlingen naam maken door met gerichte aankopen een stevige plek in de subtop te bemachtigen.

Koolhof was goud waard voor een voetbalorganisatie. Niet door met opgeklopte woorden de aandacht op zich te eisen, maar vooral door op de achtergrond zijn ruime voetbalkennis te laten gelden. Zoals bij De Graafschap waar hij na zijn actieve voetballoopbaan in 1994 aan de slag gaat. Als hoofd jeugdopleidingen zet hij de club naar zijn hand. De jeugdopleiding in Doetinchem krijgt een flinke boost en wordt het voetballende middelpunt van de Achterhoek. Koolhof heeft oog voor talent en steekt ook veel energie in de mens achter de voetballer. Tot op de dag van vandaag wordt het voorbeeld van Martijn Meerdink aangehaald in de jeugdopleiding van de club. De Winterswijker kampt in zijn laatste jeugdjaren met groeiproblemen en veel blessures. Hij lijkt af te vallen, maar Koolhof maakt zich hard voor het jochie. Meerdink mag dankzij Koolhof bij De Graafschap blijven. Om vervolgens uit te groeien tot trots boegbeeld van de club. In 2002 verdient het financieel noodlijdende De Graafschap een kleine miljoen euro aan Meerdink, die overstapt naar AZ en zelfs uitgroeit tot international van Oranje. 'Elke andere trainer zou me hebben teruggestuurd naar de amateurs, maar Jurrie hield vertrouwen', zegt Meerdink. 'Een geweldig mens. Een vakman, bezeten van voetbal. Ik heb veel aan hem te danken.'

Zo zijn er veel voorbeelden te noemen van spelers, die Koolhof dankbaar zullen blijven. Als nuchter en sociaal voetbaldier was hij begaan met zijn spelers. En volgde hij zijn sportende zonen op de voet. Koolhof gaf het topsportgen over aan de volgende generatie. Zoon Dean (24) was jarenlang het grootste talent van De Graafschap, maar werd door blessureleed ver teruggeworpen en speelt momenteel voor Helmond Sport. Zijn oudere broer Wesley (29) behoort tot de top 50 dubbelspelers van het mondiale toptennis.

Anderhalf jaar geleden werd er kanker bij hem geconstateerd. Koolhof bleef strijdbaar, bezocht nog veel wedstrijden, maar in de laatste periode ging het fysiek steeds minder. Vanochtend overleed hij op 59-jarige leeftijd.