'Ik was een losbol en kreeg daardoor ook blessures'

'Ik kwam vrij laat het betaalde voetbal binnen, was al gewend met vrienden de stad in te gaan. Na wedstrijden ging ik steevast twee avonden achter elkaar flink uit mijn dak', zegt Huiberts over zijn Zwolse tijd. 'Met vijf biertjes nam ik geen genoegen. In dat opzicht was ik een losbol. Wat ik destijds nooit onderkende, is dat ik daardoor ook blessures kreeg. Je bent niet meer zo scherp als je twee uur slaapt en dan traint.'

Huiberts had uiteindelijk een fraaie loopbaan, al deed hij naar eigen zeggen maar wat als voetballer. Buiten het veld typeert hij zichzelf als een denker die altijd bezig is met nieuwe ideeën. Het zwarte gat is nooit een gevaar geweest.

'Ik was in Brazilië met John Bosman en Barry van Galen, twee scouts van AZ. Iemand liet ons een ijsje proeven; een lang staafje dat in vier smaken werd verkocht. Verschrikkelijk lekker. Bleek in Azië en Australië alle verkooprecords te breken, maar in Europa kent niemand het nog. Kruip ik achter de computer en zoek contact met de leverancier, om te kijken of ik er eventueel iets mee kan.'

In dienst van AZ voelt Huiberts zich goed. De geboren Zwollenaar prijst zich gelukkig dat hij zich in tegenstelling tot veel oud-collega's kan ontwikkelen en niet alleen jeugd kan trainen.

'We zijn, met een team van zeven mensen (zes seniorenscouts en hoofd jeugdscouting Michel Doesburg, red.), zeven dagen per week bezig om te kijken waar AZ voor weinig geld de beste talenten vandaan kan halen. Het mooie van de reorganisatie bij AZ is dat twee belangrijke pijlers, de jeugdopleiding en de scouting, intact zijn gebleven. Op die terreinen valt nog steeds winst te behalen.'