Iñigo Martínez krijgt lachers op zijn hand na vraag over Barça-terugkeer

Vorige zomer verkaste Iñigo Martínez als donderslag bij heldere hemel naar Al-Nassr. De centrumverdediger speelde een cruciale rol in het kampioensjaar van Barça als mentor van de piepjonge Pau Cubarsí in de riskante tactieken van Hansi Flick. Maar de club uit Saoedi-Arabië mikte zijn afgesproken afkoopsom op tafel en weg was-ie. Nu zouden ze in Catalonië staan te springen om zijn rentree, maar dat zal er niet van komen.

'Het is onmogelijk dat Laporta (de president van Barcelona, red.) zoveel geld uitgeeft', lachte Martínez in gesprek met Mundo Deportivo, doelend op het riante salaris dat hij in het Midden-Oosten opstrijkt. Eerder liet de Spanjaard zich ook al uit over de enorme bedragen die zijn werkgever maandelijks op zijn rekening stort. De verdediger vervolgde op serieuzere toon: 'Eerlijk, ik ben hier heel gelukkig. Natuurlijk mis ik Barcelona, ik heb er mijn beste jaar ooit beleefd op professioneel vlak. Ik heb mogen ervaren wat de Barça-spirit is.'

In de afwezigheid van Martínez, heeft Gerard Martín zijn kans gegrepen. De linkspoot was vorig seizoen nog voornamelijk linksback, maar wordt dit seizoen door Flick gebruikt als centrumverdediger. Martínez is vol lof voor zijn opvolger. 'Ik ben blij voor hem. Hij heeft zijn kans gegrepen dit seizoen en doet het echt goed. En hij is een speler die nooit klaagt. Het is goed om te zien dat de jonge verdedigers uit de jeugd het zo goed doen. Ik hoop dat ze dat volhouden.'

Dezer dagen is zijn oude werkgever even wat dichterbij. Barcelona strijd in Saoedi-Arabië om de Spaanse Super Cup. Zondag staat de finale tegen Real Madrid op het programma. 'Ik zal op afstand moeten kijken', baade Martínez. 'Ik kan er niet bij zijn omdat we de volgende dag zelf spelen.'

Om die finale tegen Real Madrid te bereiken, versloeg de equipe van Flick Athletic Club met enorme cijfers. Het verbaasde ook Martínez. 'Normaal zetten zij negentig minuten druk. Nu hielden ze dat de eerste vijftien of twintig minuten vol, maar daarna stortten ze in en hadden ze geen antwoord meer. Barcelona was in het begin nog niet zo overtuigend, maar Athletic hees gewoon de witte vlag.'