'Hoe principieel is bondscoach Fabio Capello?'

Het moest natuurlijk alleen maar gaan over de loting van het Europese kampioenschap 2012 maar de Engelse bondscoach Fabio Capello (foto) werd achtervolgd door een horde Engelse verslaggevers die alleen maar geïnteresseerd waren in de verwikkelingen rond John Terry.

De ergernis van Platini betrof vooral het feit dat de Engelse pers alleen maar geïnteresseerd was in privéaffaires en het voetbal irrelevant was geworden. Juist Michel Platini zou beter moeten weten.

In 1982 moest Jean-Francois Larios, international en ploeggenoot van Platini bij Saint-Etienne, het trainingskamp van de Franse nationale ploeg verlaten nadat de geruchten toenamen dat Larios een affaire had met de vrouw van Michel Platini.

Larios had zeventien interlands achter zijn naam en zou nooit meer een wedstrijd voor de nationale ploeg van Frankrijk spelen. In het voetbal wordt werk en privé altijd strikt gescheiden gehouden maar soms werken affaires door op het voetbalveld.

Fabio Capello stelde vorige week een daad. Omdat John Terry een affaire had met de vrouw van zijn ploeggenoot Wayne Bridge, ontnam hij hem de aanvoerdersband. John Terry kan zijn voorbeeldfunctie als aanvoerder van de ploeg niet meer vervullen.

Ik weet niet goed wat je van zo’n straf moet denken. John Terry mag namelijk nog wel steeds gewoon voor Engeland spelen, dus wat is precies het signaal dat je met zo’n maatregel geeft? Een gewone medespeler mag wel ongestraft met de vrouw van een ploeggenoot rotzooien, maar een aanvoerder niet of zo? Ik vraag me tevens af of er wel een passende maatregel bestond voor Fabio Capello.

Had Capello gewoon zijn kop in het zand moeten steken?

Voetbal is een teamsport en John Terry heeft een misdaad ten opzichte van de ploeg gepleegd. Beide spelers moeten komende zomermaanden in een trainingskamp bij elkaar zitten en samen werken aan een goed resultaat. In het belang van het land.

Maar tegelijkertijd is het ook in het belang van het land dat de beste spelers (lees: John Terry) op het veld staan. Het is niet zo moeilijk voor te stellen dat hier een onoplosbaar conflict ligt tussen ambitie en principes. Het is natuurlijk niet de eerste keer dat een spelersgroep verscheurd wordt door een affaire, het voetbal zit er vol van.

Bij Ajax moest daardoor enkele jaren geleden een spits vertrekken naar het buitenland, bij RKC Waalwijk was in een wat verder verleden ook een speler niet meer te handhaven omdat hij te vriendschappelijk werd met de vriendin van een ploeggenoot.

Of een speler wel of geen toekomst heeft wordt daarna meestal bepaald door de groep. Kan en wil die nog door met de dissonant die de éénheid van de groep in gevaar heeft gebracht? Bovendien: kunnen de hoofdrolspelers nog wel door één deur?

Capello heeft Wayne Bridge en andere internationals niets gevraagd. Afgelopen week liet één van de Engelse boulevardkranten het volgende optekenen uit de mond van Bridge: 'Ik ga niet naast hem zitten in het vliegtuig, ik wil niets meer met hem te maken hebben. En als me dat mijn plaats kost in de WK-selectie dan moet dat maar.'

Misschien hoopt Capello op dat laatste. De bondscoach heeft zijn gezicht gered met een halve maatregel tegen Terry en als reserve Wayne Bridge zelf afzegt, houdt hij zijn ex-aanvoerder binnen boord. Ik sluit het niet uit. In liefde en oorlog is alles geoorloofd. Voetbal hoort ook in dat rijtje.

Taco van den Velde