'Het warmbloedige van Scolari'

Praat mee!

Luiz Felipe Scolari was afgelopen zomer de gevierde man. In Zuid-Korea en Japan leidde hij Brazilië naar weer een wereldtitel, de vijfde in de rijke voetbalgeschiedenis van de Goddelijke Kanaries. De Europese markt lag open, zo stelde de succescoach genoegzaam vast. Er bleek echter minder interesse dan gehoopt.

© Pro Shots

'Het warmbloedige van Scolari'

Na mislukte vrijages in Italië vond Scolari uiteindelijk eind december domicilie in Portugal. De nationale bond was na het mislukte WK op zoek naar een definitieve opvolger van Antonio Oliveira, die Portugal op het WK niet verder dan de eerste ronde had gebracht. 'Ik wist dat ik het beste moest zien te krijgen en ik denk echt dat we niemand beter hadden kunnen vinden dan de wereldkampioen zelf', zei bondsvoorzitter Gilberto Madail.

Scolari krijgt tot en met de zomer van 2004 de tijd om te bouwen aan een team dat op eigen bodem eindelijk de belofte van sterren als Luis Figo en Rui Costa kan inlossen. Van een direct succesformule is ondanks de zege op Brazilië en het gelijkspel tegen Nederland nog geen sprake.

De aanloopproblemen komen voor Scolari niet onverwacht. In de aanloop naar de oefeninterland in Eindhoven had Felipão aangegeven dat de partijen nog aan elkaar moeten wennen. De aanvaring tussen de Braziliaanse coach en sterren Luis Figo en Rui Costa was een voorbeeld van een machtsstrijd. Beide vedettes zagen het niet zitten dat de tot Portugees genaturaliseerde Braziliaan Deco ook zou worden uitverkoren voor de Portugese nationale ploeg. De Braziliaan (!) Scolari reageerde als een adder gebeten: 'Ik ben de baas. Dat moeten de spelers maar respecteren. Als iemand het daar niet mee eens is, dan moet hij maar wegblijven!'

Ook op speltechnisch vlak liggen de spelers en coach nog niet helemaal op één lijn. In woord en gebaar was tijdens de wedstrijd tegen Nederland duidelijk dat Scolari niet altijd even gelukkig was met het optreden van zijn elftal. Met wilde handgebaren wees hij zijn spelers op hun plaats. De aanwijzingen bleken vaak aan dovemansoren gericht, want op warmbloedige aanwijzingen volgde bij Scolari veelvuldig een meewarig schudden van het hoofd.

Zo was Sergio Conceição diep in de tweede helft het slachtoffer. De rechtsbuiten, die dichtbij de dug-out acterend de aanwijzingen nauwelijks kon ontgaan, kreeg bij een mislukte Portugese aanval de wind van voren. De aanvaller van Internazionale nam quasi onaangeroerd, en zijn coach geen blik waardig gunnend, zijn positie weer in.

Maar helemaal ongevoelig zijn de Portugezen niet voor de warmbloedigheid van Scolari's coaching. Zo toonde Conceição zich in de slotfase een goede leerling. Als een automatisme ging de hand omhoog, toen Boudewijn Zenden hem een vrije doorgang belette. Met dezelfde misbaar als zijn coach was het verzoek van Conceição aan het adres van scheidsrechter Urs Meier duidelijk: 'geef die vent rood!' Maar het kan natuurlijk ook een automatisme zijn van een Portugees in Italiaanse dienst.

Lars Ulrich

Video

'Het warmbloedige van Scolari'