'Het verleden blijft Ajax achtervolgen'

De rentree van George Ogararu lag evenmin in de lijn der verwachtingen. En wie bij wedkantoor Ladbrokes had ingezet op een sensationeel doelpunt van Albert Luque was nu een rijk mens geweest. Niemand voor wie dat opging, overigens. Zelfs de goklustige Engelsen hebben hun grenzen.

De verwondering over de wederopstanding van Luque begon een week eerder al in Amsterdam. Monter meldde de Spanjaard zich op het trainingscomplex van Ajax, na een paar dagen extra vakantie. Hij was net vader geworden, vandaar. Komt bij dat Luque vorig seizoen in zijn geboorteland weer aan voetballen op het hoogste niveau is toegekomen.

Bij Málaga, de club waar hij tien jaar geleden ook al eens een seizoen speelde, kwam de aanvaller liefst 32 competitiewedstrijden in actie. Hoewel dat vaak als invaller was, is dit bijna hetzelfde aantal als in de drie voorgaande seizoenen bij elkaar. Vandaar dat Luque graag in Málaga wilde blijven. Maar er is gesteggel over geld. En dus liep hij opeens weer over het trainingsveld van Ajax, waar zijn recordsalaris al twee jaar de clubkas teistert.

Wat Ajax bezielde hem in 2007 aan te trekken, en vooral de voorwaarden waaronder dat gebeurde, zal altijd een raadsel blijven. Eén ding is zeker: er heerste paniek op de Amsterdamse burelen.

Wesley Sneijder was na veel toestanden alsnog vertrokken naar Real Madrid en de transferdeadline naderde. Eureka, moet toenmalig technisch directeur Martin van Geel hebben gedacht, en hij kwam met Luque op de proppen.

Het voorgaande seizoen had de Spanjaard bij Newcastle United welgeteld 107 speelminuten gekregen, maar dat mocht de pret blijkbaar niet drukken. Ajax blies het plafond uit het salarishuis en sloot Luque in de armen. Van Henk ten Cate en Adrie Koster mocht hij zo nu en dan nog opdraven, maar Marco van Basten trok zijn conclusies beduidend sneller. Hij verwijderde Luque uit de A-selectie en droeg hem over aan het beloftenteam.

Hoewel hij twee jaar geleden door dagblad The Times nog was uitgeroepen tot twee na grootste Engelse miskoop sinds de oprichting van de Premier League in 1992, viel Luque vorige week in Bristol een beschaafd applausje van het publiek ten deel. Hij antwoordde met een wonderbaarlijk doelpunt.

Twintig minuten nadat hij in het veld was gekomen voor Miralem Sulejmani zag Luque doelman Peter Brezovan te ver voor zijn doel staan. Van veertig meter afstand lanceerde hij een doeltreffende boogbal, die later op de avond talloze malen op tv-zender Sky Sports werd herhaald. Een knap staaltje verkooptechniek in een Engelse etalage. Want Luque en Ajax willen van elkaar af, om van beide kanten begrijpelijke redenen.

De voetballer wil uitzicht op speeltijd in wedstrijden die er toe doen, de club wil af van zijn miljoenenloon. Ook tijdens zijn huurperiode bij Málaga betaalde Ajax het overgrote deel daarvan. Met de transfersom, het tekengeld en de jaarsalarissen bij elkaar opgeteld heeft Luque de club in totaal bijna tien miljoen euro gekost, mocht hij zijn volgend jaar aflopende contract uitdienen.

De speler zelf valt dat niet eens te verwijten; iedereen zou op een dergelijke aanbieding zijn ingegaan. Schrijnender is het dat de verantwoordelijke directie van toen de huidige Ajax-leiding heeft opgezadeld met een peperdure en loden last. Spoken uit het prille verleden verjaag je niet zomaar. De aanhoudende druk van het Luque-salaris op de Amsterdamse begroting is daarvan het levende bewijs.

Simon Zwartkruis