'Het strijkijzer van Carlos Busquets'

Hij was destijds te herkennen aan een ouderwetse trainingsbroek en de bijna religieuze toewijding waarmee hij per se ballen met zijn voeten wilde stoppen. De kranten noemden hem el portero sin manos, de doelman zonder handen. Anderen vergeleken hem met een handbalkeeper of gewoon met een uilskuiken, want erg goed keepen kon hij niet.

Het was allemaal het idee geweest van trainer Johan Cruijff. Hoewel Busquets als doelman de betrouwbaarheid had van een IJslandse bank, kon hij aardig meevoetballen. Dat paste precies in het straatje van Cruijff, die toen al eens tegenover een groepje Nederlandse journalisten had onthuld dat hij serieus overwoog een keertje helemaal geen keeper op te stellen.

Onder Cruijff groeide de zonderlinge Busquets uit tot een bescheiden cultheld, over wie in Barcelona de gekste verhalen circuleerden. De mooiste haalde alle kranten. Het speelde op de dag dat zijn zoontje Airton thuis over de vloer kroop en daarbij per ongeluk tegen de strijkplank stootte.

Boven hem begon toen iets te wankelen. Pa Busquets zag het in zijn ooghoeken gebeuren. Het wankelen werd erger. Er dreigde iets op het kinderhoofdje te vallen. Toen besloot Carlos Busquets in te grijpen. Gestrekt, alsof hij in een strafschopgebied van Camp Nou was in plaats van in zijn eigen huis, zweefde hij door de lucht voor een onderschepping.

Het goede nieuws was dat de keeper eindelijk iets klemvast had. Het slechte dat het een gloeiend strijkijzer betrof. Busquets liep tweedegraads brandwonden op. Wedstrijden lang zat hij met zijn handen in het verband op de tribune van Camp Nou, waar het publiek hem met een mengeling van spot en medelijden toejuichte. Het maakte van Busquets een nog grotere bezienswaardigheid dan hij al was.

Pas veel later kwamen de verhalen dat hij zijn verwondingen in werkelijkheid aan een veel minder heroïsch voorval dankte. Op allerlei krantenredacties in de stad hadden zich ooggetuigen gemeld. Die zeiden dat zijn palmen waren verbrand doordat ze op hoge snelheid over asfalt waren geschuurd. Busquets had een motorongeluk gehad. Ze hadden hem zelf zien vallen. Het verhaal met de strijkbout zou de zonderlinge keeper van A tot Z hebben verzonnen.

Busquets zelf heeft tot op de dag van vandaag nooit over een motorongeluk willen praten. Liever zit hij in alle rust in Camp Nou en kijkt er naar zijn zoon Sergio. Zijn handen zijn allang uit het verband. Wie wil, mag zijn littekens zien. Hij schijnt ze met een zekere trots te dragen, als levenslange herinnering aan de beste redding die hij nooit heeft verricht.

Michel van Egmond