'Het moet niet gekker worden'

Vanuit Italië opperde bobo Franco Carraro een verandering van de toernooikalender. De eindrondes van het EK en WK moeten naar de oneven jaren om niet in de knoop te raken met andere toernooien als de Olympische Spelen. Ik zal maar niet zeggen wanneer de Afrika Cup wordt afgewerkt. Er zal in Nyon ook vast gesproken worden over de inzet van elektronische hulpmiddelen die dan evenals het voorstel van Carraro met dezelfde vaart weer van tafel worden geveegd.

Het maximum aan buitenlanders per team is ook zo'n terugkerende fenomeen zonder hoop. Het voorstel van onze bondscoach Marco van Basten (zes spelers uit eigen land per elftal) is allerminst nieuw. Het loffelijke streven is leuk en aardig, maar tegelijkertijd ook niet erg realistisch. Officieel valt deze beperking niet te regelen aangezien het in strijd is met de Europese regelgeving. Want er hoeft maar één nieuwe Bosman op te staan en zeg maar dag met je handje.

Dat hebben ze bij de UEFA (evenals Van Basten) ook door. Het wordt daarom over een andere boeg gegooid. De clubs moeten vrijwillig het aantal buitenlanders beperken. Maar áls dit plan al over de hele linie wordt aangenomen - wat ik betwijfel - vrees ik dat de goedwillendheid binnen de kortste keren zal verdwijnen. Want er hoeft maar een persoon als Roman Abramovitsj op te staan die koste wat het kost een hoofdprijs wil pakken met zijn nieuwe speeltje. Een dergelijk figuur zal, hoe onsportief, de code breken. De andere clubs zullen moord en brand schreeuwen, maar uiteindelijk hun gelijk nooit kunnen halen bij de rechter.

De gang naar de rechter zal in mijn ogen sowieso steeds vaker worden gemaakt. Zoals wel meer voetbalgerelateerde zaken via een rechterlijke uitspraak worden beslecht. Zoals Davy De Beule die zich niet liet ringeloren en na een strijd van een half jaar bij AA Gent weer aan spelen toekomt. De Belgische middenvelder voelde zich niet op zijn plaats bij SC Lokeren, omdat hij op last van de clubleiding niet meer opgesteld moest worden. Hij was persona non grata, simpelweg omdat hij weigerde zijn aflopende contract te verlengen. In België bestaat er een uitweg. Beroepend op een wet uit 1974 kocht De Beule zijn eigen contract af. SC Lokeren stribbelde tegen, maar het Hof van Beroep stelde de middenvelder deze week in het gelijk.

Maar ook voor minder ingrijpende zaken wordt de stormbal gehesen. Zo hebben de supporters van Manchester United met succes protest aangetekend tegen de manier van juichen van Exeter City. Ja, inderdaad het juichen. Het getuigt natuurlijk van veel vertrouwen in 'hun' Manchester United dat rekening wordt gehouden met een doelpunt van non-league Exeter. Al zullen de kleinzerige ManUtd-supporters zeggen dat hun protest getuigt van historisch besef.

Wat is er aan de hand met het juichen dat het zo grievend is voor Manchester United? Exeter, dat op 8 januari voor de FA Cup naar Old Trafford komt, heeft het gebruik dat een doelpunt gevleugeld wordt gevierd. Een clubsponsor (inderdaad, een vliegmaatschappij) had een premie in het vooruitzicht gesteld als de doelpuntenmaker als een vliegtuig zijn goal viert. En ja, dat zou een rechtaarde Mancunian kunnen schokken als herinnering aan de vliegramp van 1958, toen het elftal van Sir Busby bij München verongelukte.

Het moet niet gekker worden met die protesten. Gelukkig is in de reglementen opgenomen dat de shirtjes niet meer uitmogen. Ik wil namelijk al die tatoeages niet zien als ik met mijn bordje op schoot Studio Sport kijk. Ik overweeg overigens nu stappen tegen het leggen van de vinger op de mond. Want dat beperkt de feestvreugde te veel.

Lars Ulrich