'Het jaar van Robin van Persie komt eraan'

Maar het is bijna 2004, een belangrijk en boeiend voetbaljaar. Het Nederlandse betaalde voetbal bestaat vijftig jaar en tot mijn grote schrik realiseer ik me dat ik al 38 jaar deel uitmaak van dit wereldje. De generatie die het ontstaan en de ontwikkeling van het profvoetbal in Nederland bewust heeft meegemaakt, wordt oud. Zo zal ik de Polygoon-beelden in de bioscoop met de prachtige stem van Phillip Bloemendal over het WK in 1954 nooit vergeten. West-Duitsland werd wereldkampioen door Hongarije, met de sterspelers Sandor Kocsis, Ferenc Puskas en Nandor Hidegkuti, te verslaan. Max Morlock, Fritz Walter, Helmut Rahn - die ik later nog bij SC Enschede zag voetballen - en Bernhard Klodt waren nationale helden in West-Duitsland. Mijn vader en opa hadden de pest in, want in die jaren lagen zelfs Duitse voetballers slecht in Nederland.

Vier jaar later, voor het WK in Zweden, was het helemáál feest: we kregen thuis onze eerste televisie. Ik hoefde Dappere Dodo, De Verrekijker en Pension Hommeles niet meer bij vriendjes te bekijken. Ik wist niet dat we zoveel vrienden en kennissen hadden, want zodra er werd gevoetbald, zat het huis helemaal vol. De Franse topscorer Just Fontaine, Pelé, Garrincha, Uwe Seeler, Raymond Kopa, John Charles en de Engelse keeper Colin MacDonald vergeet ik nooit.

Ook Nederland kende intussen betaald voetbal. Ik woonde tussen Vitesse, Wageningen en NEC in. Op de Wageningse Berg draaide alles om Charly van der Weerd, Bert Teunissen gold als het grootste talent op Monnikenhuize, maar NEC was mijn club. En zo bezocht ik kleurrijke verenigingen zoals Rigtersbleek, Hilversum, Zeist, Longa en Wilhelmina. Maar ook de legendarische helden uit het verleden heb ik nog live gezien. De eigenzinnige Abe Lenstra bij SC Enschede, de sierlijke Faas Wilkes namens VVV, Frans de Munck met Fortuna ’54 en Cor van der Gijp, de beste Feyenoord-midvoor aller tijden. Hij was tien seizoenen lang topscorer in De Kuip.

Alle roemruchte spelers en clubs uit het verleden komt u in 2004 weer tegen in Voetbal International. Iedere maand produceert de redactie een gratis special over vijftig jaar betaald voetbal in Nederland. Aan het eind van dit jubileumjaar beschikt u over een uniek standaardwerk, met alle uitslagen, eindstanden, historische gebeurtenissen en nostalgische verhalen en foto’s. En verder maken we komend jaar ook nog een serie bookzines met alle elftallen uit de Anno-serie over de jaren zestig, het EK in Portugal en Oranje. In dit nostalgische jaar mogen we de actualiteit en de toekomst niet vergeten, want voor het Nederlands elftal en de topclubs Ajax, Feyenoord en PSV staat er veel op het spel. Ondanks de moeizame kwalificatie van Oranje geldt ons nationale team in het buitenland als de belangrijkste smaakmaker van het EK. Elke voetballiefhebber ter wereld heeft een zwak voor de ploeg die niet puur op resultaat speelt, maar aanvallend en avontuurlijk voetbal hanteert. De bondscoaches Dick Advocaat en Willem van Hanegem kunnen het elftal nu op hun gemak boetseren om tot de ideale mix van routiniers en jeugdig talent te komen en de vaderlandse liefhebbers een onvergetelijk EK te bezorgen.

Bij de topclubs hebben de beleidsbepalers vooral zorgen. Ajax speelt dankzij Club Brugge geen Europees voetbal meer, maar beschikt over een goed perspectief. Algemeen directeur Arie van Eijden verscheen vorige week op tv met de uitstraling en vocabulaire alsof hij hoogstpersoonlijk Saddam Hussein had gearresteerd, maar hij deelde slechts mee dat Ronald Koeman zijn contract in Amsterdam had verlengd. Dat is voor de continuïteit in de club een goede zaak. Ajax beschikt met Rafael van der Vaart, Maarten Stekelenburg, John Heitinga, Nigel de Jong, Maxwell, Wesley Sneijder en Steven Pienaar over begenadigde talenten die de komende jaren zullen uitgroeien tot grote voetballers. PSV bezit een uitstekende selectie voor de nationale competitie, maar mist de kwaliteit om op Europees niveau een voorname rol te spelen. De club koestert de herkansing in het UEFA Cup toernooi als troostprijs, maar zodra Mateja Kezman, Arjen Robben en Mark van Bommel hun droom realiseren en naar het buitenland vertrekken, moet Guus Hiddink zich behelpen met een selectie die geen uitblinkers telt en zich bovendien nauwelijks zal ontwikkelen. Om internationaal een rol van betekenis te spelen moet keeper Ronald Waterreus worden vervangen, terwijl de verdedigers André Ooijer en Wilfred Bouma goede clubspelers zijn, maar niet meer dan dat. De onvrede van Kevin Hofland duidt op zelfoverschatting en van Jan Vennegoor of Hesselink maakt geen trainer een Marco van Basten. Zodra Theo Lucius, John de Jong en Kasper Bøgelund belangrijke spelers worden, ziet de toekomst van PSV er somber uit. Over de aangetrokken Zuid-Koreanen Young-Pyo Lee en Ji-Sung Park hoeven we het helemaal niet te hebben, daar heeft de toekomstige voorzitter Hiddink zich lelijk in vergist, zij voegen niets toe. Ik had preses Harry van Raaij graag een eervoller afscheid gegund, maar hij laat slechts een nationale topclub achter in het Philips Stadion.

Feyenoord staat er nog slechter voor en is intussen voorbijgestreefd door het AZ van Co Adriaanse. Patrick Paauwe, Shinji Ono, Thomas Buffel, Dirk Kuijt en Alfred Schreuder zijn degelijke basisspelers. Indien doelman Gábor Babos naar De Kuip komt, scheelt dat een slok op een borrel. Ik vraag me af of voorzitter Jorien van den Herik creatief genoeg is om geld bij elkaar te harken voor investeringen, want ook een nieuwe trainer kan niet voor een panklare oplossing zorgen. Daarom moet de Rotterdamse club de groeibriljant Robin van Persie na de winterstop alle ruimte geven zich te ontwikkelen. De kwajongensstreken hebben plaatsgemaakt voor een goede wedstrijdmentaliteit. Voor een speler zoals Van Persie komt het publiek naar het stadion. Hij wil zich dolgraag als de architect, de middenveldstrateeg van Feyenoord ontwikkelen. Van Persie bezit de technische kwaliteiten voor die rol en kan als enige dankzij een fluwelen traptechniek andere spelers beter laten functioneren. Ik denk zelfs dat zijn progressie belangrijker is voor de club dan welke nieuwe trainer dan ook. Daarom wordt 2004 een ontzettend belangrijk jaar voor Feyenoord en Van Persie.

Ik wens u namens de hele redactie een gelukkig en voorspoedig 2004, en heel veel plezier en succes met Oranje en uw favoriete club.

Johan Derksen