'Heracles heeft zijn eigen variant van de vuvuzela'

'Waar is Esther?', vroeg Heracles-voorzitter Jan Smit. Het antwoord kwam vanachter de coulissen. Pronte verschijning, klikkende hakjes. Esther. In haar geringde hand vermoedden we allemaal een vuvuzela, dat massavernietingingswapen dat door Zuid-Afrikaanse terroristen van de goede zeden is uitgevonden om de mensheid uit te roeien dan wel op z'n minst horendol te maken. Want Jan Smit wilde het wel van de daken toeteren.

Eindelijk was-ie erin geslaagd Gertjan Verbeek aan te trekken als trainer van Heracles Almelo. Voor drie seizoenen nog wel! De man die al na een half jaar Feyenoord uit De Kuip werd verjaagd, werd in Almelo ingehaald als een afgezant van een hogere voetbalbeschaving. Supertrainer, zo werd Verbeek letterlijk genoemd door Smit. Klaroengeschal.

En dus werd Esther naar binnen gecommandeerd, met in haar armen slechts drie glazen champagne. Wel zo bruisend, niet zo schetterend. De topmannen van Heracles proostten bij de presentatie van Gertjan Verbeek op een innige samenwerking. Verbeek roemde het platte, besluitvaardige organisatiemodel van Heracles. 'Alleen clubs die met korte lijnen werken, zijn succesvol. Kijk maar naar AZ, FC Twente en SC Heerenveen.' Verbeek op zijn beurt werd door Smit bejubeld als de ervaren trainer die over alle organisatorische en technische kwaliteiten beschikt om Heracles in de komende seizoenen te laten doorgroeien tot een stabiele middenmoter in de Eredivisie.

Indirect proostten de mannen ook op de plotselinge trainersdood van Gert Heerkes. Zo gaat dat immers in een Romeinse tragedie. Als er een nieuwe Caesar wordt geïnaugureerd, zijgen er elders in het paleis verse weduwen en wezen in verdriet bijeen. Eerlijk gezegd kan ik de terechtstelling van Gert Heerkes nog steeds niet plaatsen. Is hij nu het laatste slachtoffer in de liquidatiegolf die de trainers van de Eredivisie in het afgelopen seizoen overspoelde, of is hij slechts een voorbode van de ellende die zijn vakgenoten nog te wachten staat?

Bovendien, zo heel veel verwijtbaar gedrag valt Gert Heerkes als trainer van Heracles niet aan te rekenen. De afgelopen twee seizoenen hield hij de Almelose club met minimale middelen keurig in de Eredivisie. Zijn voornaamste probleem was eigenlijk dat hij de juiste persoon in de verkeerde tijd op de verkeerde plaats was. Het was de plaats waar de impulsief handelende Jan Smit het voor het zeggen heeft en de tijd waarin Gertjan Verbeek weer beschikbaar kwam. Anderhalf jaar geleden al bood Smit aan Verbeek zo'n beetje de volledige technische zeggenschap bij Heracles, maar kreeg toen nog nul op het rekest. Nu zijn absolute Wunschtrainer wél genegen was terug te keren, moest daarvoor alles en iedereen wijken. En in ieder geval Gert Heerkes.

Gertjan Verbeek had zich speciaal voor de gelegenheid gehuld in kekke jeans.Want die kant gaat zijn eerste seizoen in Almelo op: kruistocht in spijkerbroek. Supertrainer of niet, ook hij stuitte vorige week al snel op de natuurlijke grenzen van Heracles Almelo, dat komend seizoen met een budget van 8,5 miljoen euro wederom een van de armlastigste clubs van de Eredivisie is. Nog vóór Verbeeks eerste officiële werkdag kondigden Simon Cziommer en Kees Luijckx aan geen trek te hebben hun carrière in Almelo te vervolgen. Moderne voetballers laten zich lokken door geld, niet door geloofsbrieven van voetbaldocenten.

De gelanceerde supertrainer reageerde stoïcijns. 'Heracles heeft een jonge, talentvolle spelersgroep. Als we daar tien tot vijftien procent meer uit kunnen halen, moeten we komend seizoen al snel verzekerd zijn van handhaving.' Daarom schalde afgelopen maandag tijdens de eerste training de stem van Gertjan Verbeek over het Almelose kunstgras en kreunden de mannen.'Kom op nou, niet verslappen!' Met de bulderbas van Gertjan Verbeek heeft Heracles zijn eigen variant van de vuvuzela binnen.

Peter Wekking