Grosso en Archundia Hot, bijna niemand Not

Vooraf probeerde Bild het vuurtje nog wel op te stoken met teksten als 'maak de pizza kaputt', maar op het veld en daarbuiten bleef het bij een eerlijke strijd, zonder veel gezeur, opstootjes of andere theaterstukken. Het leverde dan ook een boeiende halve finale op. Alle betrokkenen verdienen een Hot, hulde! Benito Archundia maakte het aantrekkelijke kijkspel de moeite waard. De Mexicaan floot weinig en liet vooral in de eerste helft weten dat aanstellerij geen zin had. Een vlot duel met zonder hinderlijk oponthoud was het gevolg. Deze wedstrijd werd mede mogelijk gemaakt door Benito Archundia, die Hot was. Van de Italianen in vorm was Fabio Grosso misschien wel de Hotste. De linksback leek op Roberto Carlos in zijn beste dagen, maar dan een lange, slungelige variant. De hele flank was voor hem, en meer. Grosso toonde aan veel te kunnen en speelde onder meer Michael Ballack door de benen. De verdediger van Palermo hielp Italië met zijn uitgekiende schot in de verre hoek aan de 1-0 voor-sprong, waarna de wedstrijd was gespeeld.

Het uitdelen van Notten is deze keer bijna niet nodig. Al zijn thrillers als in Dortmund Not goed voor het hart van Jürgen Klinsmann. Dat ie meeleeft langs de lijn, wisten we al. Tegen Argentinië kopte hij droog mee toen Miroslav Klose koppend scoorde. Tegen Italië was de spanning aan zijn lichaam duidelijk af te lezen. Het is dat Klinsi fysiek nog oogt als in zijn hoogtijdagen als speler, want een minder fitte coach zou zijn inspanningen met kramp of erger bekopen. Het voorteken dat Italië sinds 1970 exact om de twaalf jaar in de finale van het WK staat, is al uitgekomen. En als de reeks klopt, winnen de Azzurri nu in 2006 ook nog de wereldtitel. Want in 1970 ging het mis, in 1982 was het bingo en in 1994 ging het mis. Dus nu is het weer tijd voor succes. Bovendien gaf Grosso na zijn goal in de halve finale tegen Duitsland al een goede imitatie weg van de feestvreugde bij Marco Tardelli, die in 1982 de 2-0 maakte in de finale. Dusss ...