'Goddelijke toorn'

In de hemel is geen bier en ook geen begrip voor de duizelingwekkende transferbedragen die Real Madrid dezer dagen achteloos uit de mouw schudt voor een paar voetballers.

Vierennegentig miljoen euro voor Cristiano Ronaldo? Vijfenzestig miljoen voor Kaká (foto)? Vijfendertig miljoen voor Karim Benzema? Paus Benedictus met het rugnummer zestien vond het maar pervers, zo liet hij optekenen in de Osservatore Romano, de huiskrant van het Vaticaan.

'Dit soort misstanden bedreigt clubs met faillissementen en destabilisatie en werkt het risico in de hand dat de voetballerij in handen valt van criminele organisaties.' De goddelijke toorn ging nog even verder. 'Los van het feit of dergelijke bedragen in tijden van economische tegenspoed en dreigende massawerkeloosheid nog wel ethisch te verantwoorden zijn.'

Ballelujah.

Misschien moet de paus eens op audiëntie gaan bij Johan Cruijff want dan zou de ene hogepriester de andere exact op de hoogte kunnen brengen van het waarom van de Spaanse poel der zonden. Met zijn vermogen om achter bochten te kunnen kijken legde Cruijff vorige week eerst aan Erik Breukink uit hoe je in de Tourkaravaan het beste een haarspeldje neemt.

Daarna vertelde het orakel bij de NOS dat de dribbels van Kaká slechts een allesomvattend Madrileens Masterplan dienen. Real tuigt zijn omgekeerde sterrenhemel vooral op om Madrid uit te laten groeien tot de meest magnetiserende sportmetropool van het heelal.

Volgend jaar wordt in de stad de Champions League-finale gehouden en vanaf dat moment moeten de ogen van de wereld alleen nog maar op het pretpark van Bernabéu gericht zijn om Madrid glansrijk de Olympische Spelenvan 2016 binnen te laten halen.

De toekomst mag wat kosten, dus. Hoe het ook zij, de Madrileense koopwoede ziet er in ieder geval slagvaardiger uit dan de pogingen van Nederland om de Olympische Spelen van 2028 op te eisen. Veel verder dan wat gemonkel van minister-president Balkenende op een concours Huppelakee in Geesteren over de juiste olympische spirit onder het paardenvolk, zijn we nog niet gekomen. En voor spirit koop je geen brood.

Van mij mogen ze hun gang gaan, die Spanjaarden met hun gekke presidentenziekte. De voetballerij heeft zich lang geleden immers al vrijwillig uitgeleverd aan dergelijke kapitalisme in het kwadraat.
De 94 miljoen euro voor Ronaldo zijn van dezelfde orde als de zeventien miljoen gulden waarvoor Ruud Gullit in 1987 PSV verruilde voor AC Milan. Twee decennia verder, nog steeds hetzelfde verderf.

Veel irritanter is die tegenwoordige transfermarkt die bijna tot aan de laatste koopavond voor Kerst geopend is. De clubs zijn in juni al begonnen met hun voorbereiding maar kunnen nog tot en met de laatste dag van augustus spelers kwijtraken of aantrekken.

Drie maanden dus waarin er van conceptueel werken aan een elftal nauwelijks sprake is en de inbreng van een trainer is geminimaliseerd tot het fit maken van zijn spelers. In de tussenliggende periode is de wederkerende vraag van de dag: voor wie kun je nog zonder risico juichen?

Koop je als liefhebber van de getructe Marko Arnautovic een seizoenkaart voor FC Twente, krijg je daags erna te horen dat de speler eigenlijk geen zin meer heeft om in Enschede te voetballen. Verheug je je op de volgende doelpuntendrift van Marcus Berg in Groningen, krijg je te horen dat hij in het geniep een rondleiding heeft gekregen in het stadion van Hamburger SV. Heb je een passe-partout aangeschaft om met AZ de Champions League te veroveren, lees je dat Ajax sterkhouder Demy de Zeeuw wil roven.

Dergelijk bedrog is veel erger, want het raakt de voetbal-supporter rechtstreeks in de liefde. Daarom: laat de transfermarkt sluiten op 1 juli opdat er in deze onzekere tijden nog iets van duidelijkheid is. Godvrezend als ik ben heb ik mijn hoop gevestigd op de paus.

Ballelujah.

Peter Wekking