Genadeklap

Dat heeft een reden. Sven Göran Eriksson mag dan op papier redelijke resultaten boeken met Albion, maar de manier waarop is om te huilen. Engeland is Engeland niet meer. Wie het WK heeft gezien kan dat alleen maar bevestigen. Een moeizaam gelijkspel tegen Zweden, een gelukkige zege op Argentinië dankzij een schwalbe van Michael Owen, een fletse 0-0 tegen Nigeria en een geflatteerde winst op Denemarken omdat doelman Thomas Sørensen opzichtig blunderde. Tekenend was de manier waarop Brazilië de ploeg van Eriksson uit het toernooi kegelde. Heus niet alleen door die misser van David Seaman. Er zat hélémáál niets in dat elftal. Geen agressie, geen voetbal, alleen laf, afwachtend en berekenend voetbal, uitgedokterd door een Zweedse professor. Bah, dat is niet het voetbal waarvoor ik tot voor kort graag naar duels van de Engelse ploeg keek.

Het vreemde was dat het Engelse fans nog tevreden waren ook. Zij hadden immers gezien dat hun nationale selectie boordevol talent zit en dicht bij een titel was geweest. Zij niet alleen. De spelers ook. David Beckham bekende vrijdag voor het duel in Slowakije nog dat 'we er niet meer om heen moeten draaien. Wij gaan er voor om deze titel te winnen.' Engeland wint het EK van 2004, aldus captain Becks.

Waarop baseert hij dat? Heeft hij wel eens om zich heen in het veld gekeken? Hoeveel Europese topspelers hebben de Engelsen? Welke speler zou een basisplaats hebben in het Nederlands Elftal. Volgens mij alleen Beckham, terwijl Owen, Steven Gerrard en misschien Rio Ferdinand mogen hopen (en ook Ashley Cole, maar dat heeft meer met het Nederlandse gebrek aan linksbacks te maken). Maar wie nog meer? Dombo Gary Neville? Dommekracht Emile Heskey? Dom blondje Alan Smith? Of de domme fouten makende Seaman? (Nadat hij knullig de Macedonische hoekschop liet binnenwaaien, schoten de Macedoniërs bijna alles op doel, zodra ze over de middenlijn waren. Hoe vernederend.)

'We presteren altijd onder druk', verklaarde Beckham, waarom hij vindt dat Engeland het EK gaat winnen, verwijzend naar die ene wedstrijd in september 2001. Och ja, hoe kan ik het vergeten; die 5-1 van München tegen een stuurloos Duitsland, is de maat voor de prestaties van Engeland. Ik ken een bondscoach die eens hetzelfde heeft beweerd. Nederland had immers met 6-0 van Joegoslavië gewonnen en zou daarom wereldkampioen worden?

Eriksson is volgens mij de enige die in de gaten heeft hoe goed zijn ploeg is, dat is ook de reden waarom hij zo afwachtend speelt. Daarmee haalt hij echter ook hét Engelse wapen weg: het opportunisme. Lastig. Ik vrees dus het ergste voor de fans. In Slowakije redde goaltjesdief Owen zijn land, dat geen zege verdiende. Uiteindelijk deelde Macedonië een flinke klap uit. Het is wachten op de genadeklap. Ik gok op 1 april, want dan komt Turkije naar Engeland. Wees niet verbaasd.

Raymond Beaard