'Fred Rutten ging langs het fileermes van Bild'

Dat de koppen in Bild aan veel te wensen overlaten maar in ieder geval niet aan duidelijkheid, bleek slechts een paar uur later. 'Zo is Fred Rutten (foto) niet meer te redden', laaide de krant. Losjes uit de heup werd er ook nog een stelling afgeschoten met een uitroepteken dat vermomd was als vraagteken. 'War ENscheDE das Ende?'

Zo gaat dat met Bild, die genadeloze geleider van vermoorde liefdes, verbroken carrières en blote borsten uit de bovenwereld van sport, politiek en entertainment. Elke dag weer krijgen miljoenen Duitsers dood, vernieling en overspel op bestelling aangeleverd en daarmee is de krant de belangrijkste barometer van de onderbuikgevoelens in het land. Want Bild juicht in de wij-vorm en huilt in verwijtende hij- of zij-modellen, is als geen ander bedreven in het stimuleren van vriend- en vijanddenken en nooit te beroerd om een explosief te leggen.

Bumm Bumm Bild.

En zo gaat dat in de periferie van Schalke 04, met Bayern München de meest roerige voetbalclub van Duitsland. In de snelkookpan van emoties is de verbeeldingskracht altijd sterker dan de realiteitszin. Schalke móét kampioen worden, elk jaar weer. Niet omdat de voetballers van dienst zo goed zijn, wel omdat de laatste titel dateert van 1958. En blijft succes uit, dan gaat de liefde al snel langs het mes. Liefst 37 trainers sneuvelden in de afgelopen 45 jaar op de primitieve waanzin van het verleden.

Met die eerroof met voorbedachte rade krijgt nu ook Fred Rutten te maken. In eigen land kreeg hij tijd en ruimte als de gewaardeerde procestrainer van wie het even duurt voor zijn spelers zijn werkmethoden en voetbalvisie doorgronden en die kunnen omzetten in prestaties. In Duitsland ondervindt de Trainer van het Jaar in Nederland nu dat het enige proces dat wezenlijk telt, dat van de opeenvolgende overwinningen is. Blijven die uit, dan barst al snel een mitrailleurvuur aan kritiek los, zo bleek in de dagen rond de nederlaag tegen FC Twente, alweer de vijfde in een reeks van zes officiële wedstrijden.

Hemeltjelief, wat was het een gekrakeel de voorbije dagen in Gelsenkirchen. De liquidatiezucht van Bild begon al na de 2-0 nederlaag tegen Manchester City van enkele weken geleden. Toen kregen nog vooral de spelers ervan langs. Zo vond Bild die nederlaag een mooi moment om het jaarsalaris van Ruttens aankoop Jefferson Farfán te onthullen: 3,5 miljoen euro. En dat wordt een turbo-Peruaan genoemd. Nou, alleen als hij wegscheurt in zijn Lamborghini!

En zo foeterde de grootste krant van Duitsland maar door. Nadat Schalke voorafgaand aan de partij in Enschede de competitiewedstrijd bij Stuttgart met 2-0 had verloren, stelde Bild maar weer eens de vraag der vragen. Wie vliegt als eerste? Rutten of manager Andreas Müller die hem heeft gehaald? Op de dag van de wedstrijd tegen FC Twente wist Bild het zeker. Schalke polst Huub Stevens voor een terugkeer. En daags na de smadelijke verliespartij bij FC Twente lanceerde Bild enthousiast een enquête. 'Is Ratlos-Rutten nog te redden? Stemt u mee!'

Hoe de uitkomst ook luidde; na het verlies bij Twente zat Fred Rutten gewoon op de bank bij Schalke 04. Het gekwelde elftal won met 1-0 van Hertha BSC en van de weeromstuit maakte Bild een radicale ommezwaai. 'Jobgarantie voor Rutten', loeide het blad en ook nu wisten de jakhalzen van het paradijs het zeker. Alsof er de voorbij weken niets was gebeurd.

Het is nog geen half jaar geleden dat Fred Rutten enthousiast de overstap maakte van FC Twente naar Schalke 04. Grotere club, groter budget, grotere mogelijkheden. Nu weet hij: niet in alle opzichten is het gras bij de buren groener.

Peter Wekking