Feyenoord knokt en wint de UEFA Cup
Zouden ze bij Feyenoord nog weten wie Eduard Tsikhmeystroek is? Voor wie geen idee heeft: Tsikhmeystroek was woensdag 31 oktober 2001 een plaag voor de defensie van Feyenoord. Drie keer kreeg de aanvaller van Spartak Moskou een grote kans, twee maal trof hij de lat en één keer redde Edwin Zoetebier knap. De Volendammer hield de Russen op 2-2 en Feyenoord mocht als troostprijs meedoen aan het UEFA Cup-toernooi.
© Pro Shots
Het spannende einde van Feyenoord-Spartak is illustratief voor het avontuur dat de ploeg van Bert van Marwijk beleefde in de UEFA Cup. Elke tweestrijd moesten zijn spelers knokken om te overleven, geen zege kwam makkelijk tot stand, en uitgezonderd de ontmoeting met SC Freiburg bleven alle duels tot de laatste seconde spannend.
Zo leek Feyenoord roemloos ten onder te gaan bij Freiburg. Vijftig minuten lang hadden de Duitsers geen kind aan de Rotterdammers, totdat Pierre van Hooijdonk vanuit haast onmogelijke hoek een vrije trap waagde. Voor Pi-Air was die hoek niet onmogelijk, doelman Gölz ging voor schut en vlak voor tijd bekroonde Leonardo de Europese wederopstanding van zijn ploeg met een intikkertje en Braziliaanse tranen.
Feyenoord vocht nog vier keer heroïsche duels uit. Met tienen verdedigden ze een 3-2 voorsprong tegen Glasgow Rangers. Tegen PSV forceerden een slippertje van Heintze in blessuretijd én een gemiste strafschop van Gakhokidze de beslissing. In Milaan was coach Cúper zo dom zijn grote sterren te sparen. Geen Vieri, Recoba, Seedorf of Ronaldo, maar Kallon en Ventola. O ja, en Iván Cordoba, die zo aardig was een voorzet van Van Hooijdonk binnen te glijden. In de Kuip bleef Feyenoord makkelijk overeind tegen de Italianen, alhoewel de Rotterdammers zich in de laatste dertig seconden nog bijna lieten verrassen. De finale paste bij het toernooi, Feyenoord knokte, kwam voor en haalde bibberend het slotsignaal tegen Borussia Dortmund.
Een half jaar na dato blijkt een groot deel van Nederland te zijn vergeten hoe zeldzaam de prestatie van Feyenoord is. Viste de club niet achter het net bij het NOC*NSF Sportgala? 'De mensen doen alsof het de gewoonste zaak van de wereld is dat we de UEFA Cup hebben gewonnen', verzuchtte Van Hooijdonk nadat de dames turnploeg de hoofdprijs had opgehaald. 'Het is het maximaal haalbare voor een Nederlandse club.'
Inderdaad. Voor het eerst sinds zeven jaar won een Nederlandse ploeg een Europese prijs. Een fantastisch feit dat niemand voor mogelijk had gehouden. Natuurlijk hadden de Rotterdammers geluk (denk aan Tsikhmeystroek, Heintze, Cordoba, Kohler en de finale in De Kuip) maar eerlijk is eerlijk, er was maar één ploeg die de UEFA Cup verdiende.