Ex-hangjongere ijlt eindelijk op zijn azuren muiltjes

Het duel PSV-Excelsior (4-2) was gedaan, de tv-camera zwenkte naar de grond en zoemde vervolgens in op twee felblauwe schoentjes. Jeremain Lens knikte. Ze waren van hem. En ze waren nieuw en dus anders.

Misschien was het wel vanwege de blauwe dansmuiltjes dat er tegen de Rotterdammers iets van werveling in zijn spel was teruggekeerd. De 22-jarige spits maakte de 1-1 en legde de bal met een gevoelvolle parabool op de borst van Marcelo, die met een woest schot de 4-2 op het scorebord bracht. Maar het was bovenal dat er van Lens en zijn azuren kicksen tachtig minuten lang dreiging uitging.

Zoals na ruim een kwartier, toen Ibrahim Afellay op rechts doorbrak en de bal in het strafschopgebied bracht. Zó had Jeremain Lens nog Ryan Koolwijk en Leen van Steensel in zijn rug en zó wurmde hij zich tussen de twee door om de bal langs keeper Cees Paauwe te schuiven. En de doelman was Lens ook nog twee keer de baas op momenten dat de aanvaller vanaf de vleugel naar binnen glipte en een ziedend schot losliet.

Met vier goals en zes assists kan de vleugelflitser in de Eredivisie inmiddels een aardig rendement overleggen. En dat terwijl hij een moeizame aanloop kende bij PSV, dat hem afgelopen zomer voor drie miljoen euro én verdediger Dirk Marcellis ophaalde bij AZ. Hij moest wennen aan de nieuwe normen in de hogere wereld van het topvoetbal. Aan het tempo bijvoorbeeld, dat zo veel hoger ligt dan hij bij AZ gewend was. En aan zijn nieuwe rol in het PSV-systeem met klassieke buitenspelers. Lens is geen Balázs Dzsudszák, die op een goede avond tien tot vijftien panklare voorzetten geeft. Hij is meer een aanvaller die in een 4-4-2-concept moet worden gelanceerd of een rechtsbinnen die tussen verdedigers door kan ijlen.

In het verleden werd zijn mentaliteit vaak betwist, soms ook zijn inzet. In mei 2008, toen Foppe de Haan zijn definitieve selectie voor de Spelen van Peking bekendmaakte, noemde de bondscoach afvaller Lens nog een luie voetballer.

Twee jaar na het vonnis van Foppe heeft het risicogeval Lens inmiddels drie keer het shirt van het grote Oranje gedragen. De hangjongere uit de straten van Amsterdam bestaat niet meer. Hij is ouder en wijzer geworden, het vaderschap heeft hem volwassen gemaakt en hij heeft geleerd positieve energie uit negatieve ervaringen te halen.

Kalm formulerend plaatste Lens zijn eigen prestaties in het perspectief. 'Het is wel Excelsior, hè. Ik kijk kritisch naar mezelf en vind dat ik veel beter kan. Vooral in de grote wedstrijden moet ik beter spelen en belangrijker worden voor het elftal.'

Om te beginnen komende zaterdag, als hij met PSV op bezoek gaat bij Ajax. Een topper die zal kraken, want bij winst kan de koploper de titelrivaal op negen punten zetten. Voor Jeremain Lens wordt de terugkeer in Amsterdam extra pikant, want als veertienjarig jongetje werd hij weggestuurd door Ajax.

Tekst: Peter WekkingFoto's: VI Images