'Eredivisie Live doet kinderlijk geheimzinnig over abonnees'
Persoonlijk ben ik erg tevreden over de voetbalzender Eredivisie Live. Uit professioneel oogpunt zie ik graag alle wedstrijden en Eredivisie Live biedt me die mogelijkheid. Vrijdagavond, zaterdagavond en zondagmiddag zit ik op de redactie of thuis voor de televisie en er ontgaat me niets. Alle belangrijke momenten worden herhaald en ik kan vervolgens in mijn columns en gesproken commentaren voor de tv genuanceerd oordelen. Hoewel deze zender bepalend is voor de toekomst van het nationale topvoetbal, krijg ik het gevoel dat het nog geen doorslaand succes is. De directie van de Eredivisie CV doet nogal geheimzinnig over het aantal abonnees. Als het er heel veel zouden zijn, dan zouden de heren ongetwijfeld daarmee koketteren. Daar is geen sprake van, het aantal abonnees is zelfs het best bewaarde geheim in de voetballerij.
© Pro Shots

Uit ervaring weet ik in elk geval dat naar de programma's buiten de rechtstreekse wedstrijden minimaal wordt gekeken. Een programma op de VI-website levert me dagelijks meer dan duizend reacties op. Als ik in het programma Voetbal International op maandagavond bij RTL7 iets roep, dan wordt er massaal gereageerd. Ik zal u echter een geheim verklappen: Wilfred Genee en ik hebben ook een dagelijks programma bij Eredivisie Live. Van maandag tot en met vrijdag sluiten wij af met de rubriek Doordekken. Dat doen we al vanaf de start van dit seizoen en we zijn regelmatig spraakmakend, maar tot op heden heb ik nog nooit een reactie gehad op dat programma. Ik word overal in het land aangesproken, maar nooit over Doordekken. Daarom moet ik concluderen dat de programma's van Eredivisie Live slecht worden bekeken.
Dat is overigens niet zo vreemd, want tijdens de start van de voetbalzender heeft de voormalige commercieel directeur van Feyenoord, Chris Woerts, zich geprofileerd als de programmadirecteur van Eredivisie Live. Woerts is een vermakelijke man met commerciële kwaliteiten, maar een boeiend programma componeren voor een dagelijkse tv-zender is een vak en geen speeltje van een handige marketingjongen, zonder ervaring in de tv-wereld, die zichzelf af en toe schromelijk overschat. Gary Lineker is een perfecte anchorman voor de BBC, maar voor Nederlandse begrippen is hij niets meer dan een vriendelijke babbelkous die oppervlakkige uitspraken doet, omdat hij het Nederlandse voetbal nauwelijks kent. Genee en ik werden erbij betrokken, omdat de heren niet het verwijt wilden krijgen dat ze louter een subjectieve goednieuws-show opvoerden. Het mocht best op journalistiek lijken, een kritische benadering was geen enkel probleem. Graag zelfs! Het totale pakket levert nog geen kijkers op. Genee en ik hebben dat onlangs nog eens getest.
Ruim veertien dagen geleden maakten we in Doordekken bekend dat het kabinet de verkoop van alcohol in sportkantines wil verbieden. Vervolgens hebben we tevergeefs op reacties gewacht. Dat was namelijk hard nieuws, want de voorzitter van het amateurvoetbal, Hans Lesterhuis, noemde het later een bom onder de verenigingscultuur. Zaterdag bracht het AD het bericht groot op de voorpagina. Daaruit blijkt dat zelfs journalisten Eredivisie Live niet volgen voor eventueel nieuws. Anders had het AD deze primeur al veertien dagen eerder kunnen brengen. Maar zolang de directie van de ECV kinderlijk geheimzinnig doet over het aantal abonnees, mag je niet verwachten dat hun product serieus wordt genomen.
Als voetbalwatcher kreeg ik zaterdag medelijden met PSV-trainer Huub Stevens (foto). SC Heerenveen-PSV was een beladen duel, de verliezende coach zou in problemen komen. Binnen SC Heerenveen leven ernstige zorgen over de werkwijze van trainer Trond Sollied. De leden van de raad van commissarissen hebben de indruk dat de Noor afbreekt wat Foppe de Haan en Gertjan Verbeek in al die voorgaande jaren hebben opgebouwd. SC Heerenveen is nog een club met normen en waarden. Sinds de komst van Sollied worden de huisregels dagelijks geschonden, maar de coach vindt het niet relevant omdat hij niet als kleuterjuf wil functioneren. Hij doet een beroep op het gezonde verstand en het verantwoordelijkheidsgevoel van volwassen profs.
Zolang SC Heerenveen wint kan dat, maar na de 6-0 nederlaag bij FC Twente werd er al aan een noodscenario gewerkt. Mocht het misgaan, dan neemt De Haan de taken van Sollied over tot het eind van dit seizoen. Die informatie bazuinde Foppe zelf rond. Daarom is het wat hypocriet van de clubleiding net te doen alsof er helemaal niet over dit onderwerp is gesproken. Bij PSV werkt directeur Jan Reker nog niet aan een dergelijk scenario, maar zijn trainer is niet te benijden. Huub Stevens was zaterdag jarig. In de dug-out zag ik geen zelfbewuste gelouterde trainer van 55 jaar, maar een door twijfels verscheurde wanhopige man die 's nachts geen oog dichtdoet doordat hij geen oplossing kan bedenken voor de teloorgang van zijn elftal. Huub stond met 2-0 achter en ik zag hem al in de bus van Heerenveen naar Eindhoven zitten.
Naar buiten starend, zonder iets te zien van het saaie polderlandschap. Dat zijn vreselijke ritten. Zeker als spelers na enige tijd weer wat luidruchtig worden alsof er geen smadelijke nederlaag is geleden. Daarom gunde ik Huub dat gelijkspel. Uiteindelijk was dat punt een prachtig verjaardagscadeau voor hem, want een nederlaag zou ongetwijfeld weer de nodige emoties hebben losgemaakt bij de supporters die zelfs een echte clubman als Stevens de tijd niet gunnen PSV naar zijn hand te zetten. Deze lieden schreeuwen meteen om een andere trainer, alsof welke oefenmeester dan ook van Francisco Rodríguez en Carlos Salcido scherpe verdedigers maakt en Jérémie Bréchet omtovert tot een goede aankoop. Iedereen weet dat Danko Lazovic en Danny Koevermans bruikbare spelers zijn, maar geen hoogvliegers. En Andreas Isaksson toont wekelijks aan hoe goed Gomes daadwerkelijk was. De bevlogen Huub verdient wat krediet en tijd. Het was treurig dat de omstandigheden hem een eenzame en uitermate vervelende verjaardag bezorgden. Daarom had ik oprecht medelijden met hem.
Intussen maak ik me ernstig zorgen over mijn eigen verjaardag. Volgende maand word ik zestig jaar. Een goede reden voor een spetterend feest, maar na ruim veertig seizoenen betaald voetbal hoef ik niet op veel aanloop te rekenen. Buiten Harry Muskee, Aad Hooft en Jan Willem Roy reken ik op niemand. En dan heb ik het over een blueszanger, de drummer van de Bintangs en een singer-songwriter. Als je geloofwaardige journalistiek tracht te bedrijven, kom je steeds eenzamer in het leven te staan. Na al die jaren heeft bijna iedereen wel een reden boos te zijn. Louis van Gaal houdt niet van mensen die betwijfelen of hij het voetbal wel heeft uitgevonden. Dan wil hij niet met je communiceren voor de tv. Daar heb ik geen moeite mee, dat is zijn persoonlijke vrijheid en tevens heel kleinzielig.
Dick Advocaat heb ik ooit een coach genoemd die zich volledig laat leiden door geld. Daar is geen speld tussen te krijgen, maar hij komt dan geen taartje eten. Marco van Basten vond het niet leuk dat ik hem als bondscoach een rookie vond die beginnersfouten maakte. Met Johan Cruijff heb ik nooit problemen gehad, maar hij is weer ontevreden over de manier waarop ik zijn protégé Van Basten aanpakte. Willem van Hanegem was jarenlang een maatje, totdat ik vond dat hij zijn technische staf bij FC Utrecht niet goed runde. Harry van Raay liet PSV achter in de rode cijfers, al vindt hij dat ik niet kan rekenen.
President-commissaris Jan Timmer geeft me gelijk. Peter Bosz zie ik ook niet langskomen, nadat ik zijn toekomstvisie prietpraat heb genoemd. Hetzelfde geldt voor Wim Jansen, die samenwerkt met een spelersmakelaar die aan kinderhandel doet. Andries Jonker, Wiljan Vloet en Henk van Stee neem ik niet serieus als trainer, dan krijg je geen cadeaus. Peter Vogelzang heb ik baantjesziek genoemd, hij komt zelfs niet langs om te netwerken. Henk Timmer is in mijn ogen een matige keeper, maar als mens is hij van harte welkom met zijn Marianne. Collega Humberto Tan zal me dit jaar ook wel vergeten. Hij is de kroonprins, ik zie hem overal. Perfect gekleed, prettige uitstraling, maar een gemankeerde presentator die geen relevante informatie brengt, geen journalistieke vragen stelt en de kijker toespreekt alsof hij het tegen een kleuterklas heeft.
En dan komt zijn alter ego Jan van Halst ook niet. Hij is de ultieme demagoog van Nederland die zóveel open deuren intrapt dat het niet meer opvalt dat hij eigenlijk nergens een mening over heeft. Tja, de tenen zijn lang in mijn wereld. En ik heb nooit beweerd dat die mensen hun vrouw slaan of op de computer naar kinderporno zoeken. Nee, de kritiek was altijd zakelijk, maar desondanks hoef je dan voor je zestigste verjaardag slechts een appeltaartje en een sixpack bier in te kopen. Voor het geval dat Riemer van der Velde en Annie nog langs wippen heb ik nog wel een fles goede whisky in huis. Indien u zich stierlijk verveelt: ik word maar één keer zestig, u bent van harte welkom. Heel stiekem hoop ik nog dat Ruud Gullit 's morgens met een feestelijk champagne-ontbijt op de stoep staat.





