'Eerlijk, hard en niet tendentieus'
Drie dagen voordat journalist Paul Onkenhout in zijn rubriek in de Volkskrant een positief stukje over Co Adriaanse schreef (Co is weer Co - en moet Co blijven) deed ik hetzelfde in dit blad. Voor de zoveelste keer, zo leerde mijn eigen archief. Door de jaren heen heb ik s mans trainerskwaliteiten hogelijk geroemd, ook in tijden dat bijna iedereen hem verachtte vanwege zijn eeuwig verlangen ook verbaal op te vallen.
© Pro Shots

Vorige week maandag sprak ik daar nog met Adriaanse over. 'Ik blijf zeggen dat jij je eigen kwaliteiten laat ondersneeuwen door te veel te zeggen over anderen, hield ik hem weer eens voor. Daarover praat men in dit land, niet over wat je met je spelers en je elftal neerzet. En dat frustreert jou dan weer.'
Ik was niet de enige die dat beweerde, antwoordde Co. Martin Haar doet dat, Edward Metgod doet dat en nog een paar anderen. 'Maar Co is nu eenmaal Co', zei Co - en zo moet Co dan maar blijven, schrijf ik collega Onkenhout na. Letterlijk schreef ik, vorige week, dat ik naar de man moet blijven luisteren, dat ik een zwak voor hem heb en dat ik geen regel van zijn teksten oversla. En dat ik hem, tijdens de voorbereiding op dit seizoen, tot tweemaal toe uitgebreid sprak en hem zo waardeerde. Ik noem Co voorkomend tegen iedereen, hartelijk, open en werkend zonder een greintje kapsones of arrogantie. Co straalde, want hij had veel zin in het nieuwe seizoen, en Co lachte. Co was een doodnormaal mens.
Waarom ik dit herhaal? Omdat journalist Paul Onkenhout in de Volkskrant het een regelrechte schande vindt dat ik beweer dat Adriaanse bij tijd en wijle vreselijk doorslaat. En dat ik Adriaanse Hou je kop, Co! zou willen toeroepen. Onkenhout voegt eraan toe dat de bestaande orde Adriaanse verontwaardigd tot de orde roept.
Ja, ik heb beweerd dat Co af en toe vreselijk doorslaat en ik vind dat hij soms zijn kop moet houden. Dit alles vanwege wat ik elders in het stukje vind, namelijk dat hij zichzelf daarmee tekortdoet.
Voor alle duidelijkheid, ik eindig mijn stukje als volgt: En dat kan alleen maar betekenen dat er in Alkmaar hard en goed getraind wordt, in een goede sfeer. Onder leiding van Co, die dan zijn frustraties klaarblijkelijk in de kleedkamer achterlaat. Die Co mag trots zijn. Zoals de voetbalwereld best trots mag zijn op Co. Zelfs als die bij tijd en wijle vreselijk doorslaat.
Ik noem dat een positieve recensie, met wat kanttekeningen inderdaad. Desondanks mag iedereen het een regelrechte schande vinden dat ik Co zo benader. Maar journalist Paul Onkenhout dient zich dan wel aan een paar journalistieke regels te houden. Als je citeert, doe dat dan volledig. Als je ergens boos over bent, zorg dan dat je zelf geen aantoonbare fouten maakt, gedraag je als journalist.
Paul Onkenhout heeft mijn stukje óf niet goed gelezen, óf gedeeltelijk, óf alleen dát willen lezen wat hem goed uitkwam. Hij noemt mij daarbij overigens journalist(?) Kees Jansma, omdat ik mede leidinggeef aan een tv-productiebedrijf dat onlangs tot Mediabedrijf van 2003 werd gekozen. Dat frustreert mij nu.
Omdat Paul Onkenhout van de Volkskrant nog niet bij mijn bedrijf is komen kijken, onderzoeken en/of analyseren, ook al staat de deur wijd open. Dat doet overigens een collega van zijn krant binnenkort wél. Die mag dan oordelen over mijn journalistieke werkzaamheden. Eerlijk, hard en niet tendentieus. Zoals de Volkskrant meestal doet. Bij die enkele uitzondering voel ik me ernstig gegeneerd.
Kees Jansma




