'Een paraplu van gerookte uiensaus'

Stralend van vreugde kon directeur betaald voetbal Henk Kesler liefst 125 mannen en 17 vrouwen begroeten op alweer de vierde editie van zijn inmiddels vermaarde golfdag. Eigenlijk was de gehele beau monde van de nationale voetballerij neergestreken op het feeërieke landgoed Anderstein.

Pierre van Hooijdonk en Earnest Stewart sloegen een fijne bal, Riemer van der Velde en Jan Willem van Dop genoten van de verse haring die onderweg werd uitgeserveerd en Søren Lerby sleepte zich trekkebenend van hole naar hole, gekweld als hij werd door een overspannen achillespees. Jan Smit (Heracles Almelo) en Aldo van der Laan (FC Twente) vielen op doordat ze gezamenlijk op het landgoed arriveerden. Gerard Bouwer en Harry Been vestigden de aandacht op zich door bij de clinic in chique oranje polo's te verschijnen. En Jan Reker maakte de hoge verwachtingen omtrent zijn sportieve verrichtingen - hij is voormalig Nederlands kampioen kogelslingeren bij de B-junioren - volledig waar, al had de PSV-directeur wel een hinderlijk piepende golfkar bij zich.

Ook andere geledingen van onze society hadden tal van prominenten naar Anderstein gezonden. Voormalig staatssecretaris Margot Vliegenthart koesterde de zon die van vroeg tot laat metgezel was. Tom Okker, Tjerk Bogtstra en André Bolhuis vertegenwoordigden de tennis- en hockeywereld.Zelfs het Koninklijk Huis had een voorname afvaardiging gestuurd met de prinsjes Pieter en Christiaan, al kan het er in de drukte van belang ook één zijn geweest. Hoe het ook zij, Henk Kesler nam de adel grootmoedig op in zijn flight en werd daarmee ruimschoots gecompenseerd voor een afmelding die hij te elfder ure ontving.

Mr. Pieter van Vollenhoven had de golfdag vorig jaar nog 'retegezellig' gevonden, maar liet desondanks vorige week verstek gaan. Wéér, moeten we er helaas bij zeggen. In 2006 meldde de prinsgemaal zich ook al af omdat hij bij het duiken een vingerkootje had verloren. Dit keer werden dringende staatszaken als reden opgegeven.

Gelukkig was Bert van Marwijk er wél en met hem zijn trouwe metgezel Watson, oftewel Dick Voorn. De bondscoach weigerde zijn hippe jeans in te ruilen voor een geruite golfbroek. Voor die sport heeft hij te veel hernia en te weinig geduld, zo legde hij uit. 'Ik krijg mijn hoofd er niet voor leeg', voegde Van Marwijk er heimelijk aan toe. De KNVB-werknemer had zich volgens afspraak om half zes op Anderstein gemeld voor het diner, maar hoorde tot zijn ontsteltenis dat de salade met een sushi van zalm en rivierkreeftjes pas om half acht zou worden uitgeserveerd.

Wat wél weer aangenaam lonkte, was dat de vergezellende Bianco di Custoza fraai fruitig met een opwekkende frisheid mooi droog op de tong eindigde. Om de twee uur wachttijd nuttig te doden, ging Van Marwijk daarom maar in de leer bij Adje. Deze krasse zestiger was de palingboer die op Anderstein staand achter een groene ton met hoog vuur demonstreerde waarom hij in 2008 wereldkampioen palingroken is geworden.

Kees Jansma pikte deze lekkernij nog even mee, maar liet de kalfsribeye onder een paraplu van gerookte uiensaus schieten. 'Ik ga liever naar Ajax-FC Utrecht, ik moet tenslotte aan mijn toekomst denken', zei de perschef van Oranje met een gezicht dat verried dat hij nog steeds denkt kandidaat te zijn algemeen directeur te worden in Amsterdam.

Toen Henk Kesler de winnaars bekendmaakte, barstte een luid gejuich los, want onder hen bevond zich Kees Bakker, president-commissaris van Vitesse en voormalig korpschef van politie. Met diens huldiging kwam de gedurende de avond steeds meer gevreesde alcoholcontrole namelijk prompt te vervallen. Het verleidde ons nog maar eens een Zuid-Italiaanse Squinzano in te schenken die door voldoende frisheid perfect in balans bleek en bekoorde Henk Kesler om een nieuwe betekenis aan de letters KNVB toe te kennen: Kan Niet Veel Beter.