Drogeham-Rottevalle

data-height="138" data-width="120" data-align="clear" data-caption="" src="http://www.vi.nl/upload/08913707-a7a5-43f7-bf28-78dcd328d6d1_image384489456786924830.jpg" /> Iedere morgen vind ik een imponerende stapel kranten en tijdschriften op mijn bureau. Met professionele belangstelling worstel ik me dagelijks door al die columns, meningen, onzin, nieuwsfeiten en interviews heen. Om vervolgens tot de conclusie te komen dat Nederland niet alleen over erg weinig buitenspelers beschikt, maar dat goede voetbaljournalisten ook schaars zijn. De veteranen in dit vak maken nog steeds de beste stukjes en van de jongere generatie is Henk Hoijtink van het verder bijzonder saaie dagblad Trouw het grootste talent.

De kranten van maandag zijn erg belangrijk, omdat die dag onze deadline is. De kritieken op Studio Spaan zijn mild. Om goede kijkcijfers te scoren vond de ietwat elitaire Henk Spaan het zelfs geen probleem zijn programma te promoten op de pagina Privé van De Telegraaf. Het doel heiligt de middelen, zelfs bij de publieke omroep. Het verwachtingspatroon was groot, maar André van Duin als Wout van Beenen en Louis van Gaal in een wanhopig charme-offensief, stelden teleur als de Johnny en Rijk van de voetballerij. De slimme Spaan, die zijn programma?s graag door anderen laat dragen, was vorig seizoen succesvoller met Erik van Muiswinkel en Diederik van Vleuten. Zelfs Edward van Cuilenborg en Hans van Breukelen zijn vermakelijker als de Snip en Snap van SBS6. De omroep die groot werd dankzij soft porno en smakeloze shows, heeft plotseling de trendy normen en waarden heilig verklaard. In dat kader begreep ik de komst van de smetteloze Van Cuilenborg. Maar overdaad schaadt. Van Breukelen heeft de antwoorden op de voorzetjes van de presentator thuis voor de spiegel ingestudeerd en zegt zijn versje op als een doorsnee soap-acteur. Het ideale schoonzoongehalte is me wat te hoog, maar desondanks kijk ik met genoegen naar de als een dorpspastoor predikende ex-keeper. Hij schopt louter open deuren in, maar brengt zijn nietszeggende boodschap met een wetenschappelijke ondertoon.

Ik betrap mezelf er op dat ik de treurige berichten over zwart geld bij Feyenoord, waar de publiciteitsgevoelige FIOD een veelvoud van het gewraakte bedrag in een ellenlang onderzoek stak - alsof er geen andere prioriteiten zijn - voor kennisgeving aanneem. Zelfs de meldingen over racistische uitlatingen van supporters en ander wangedrag verbazen me niet meer. Wel heb ik smakelijk gelachen om het bericht dat de technische staf van Nederland onder de indruk was van Oostenrijk. KNVB-spion Cor Pot was zaterdag naar de wedstrijd Wit-Rusland-Oostenrijk geweest en kwam terug met een geheim rapport waarin hij onthulde dat Oostenrijk heel gedisciplineerd had gespeeld. En Pot had het echt over die verzameling naar corpulentie neigende vergane glorie, enkele spelers zonder club en een paar pseudo-vedetten die bij hun werkgever op de bank zitten.

Johan Cruijff was weer uitstekend op dreef in zijn column in De Telegraaf. Hij vindt het een aanfluiting dat de trainers geen vleugelspelers meer produceren en wordt ziek van het geleuter dat je in het internationale topvoetbal niet meer met vleugelspitsen kunt spelen. Het is een terechte aanklacht tegen de trainers die uitsluitend nog op positiespel trainen. Als een jonge vleugelspeler naar zijn oefenmeester stapt en vraagt of hij hem vijf bewegingen kan leren om zijn tegenstander te passeren, ben ik benieuwd naar het antwoord van de desbetreffende trainer.

Tot slot lees ik altijd de Engelse bladen. Eerst de kwaliteitskranten, vervolgens de tabloids. De boulevardkranten hebben voor de zoveelste keer een mevrouw gestrikt die het bed deelde met bondscoach Sven-Göran Eriksson. Alle pikante details komen aan bod. Het kost zo?n krant een paar ton, maar dan heb je ook een smeuïg verhaal. Zelfs de onkreukbare Sir Alex Ferguson werd door een dame uit Zuid-Afrika van ongewenste intimiteiten beschuldigd. Saillant was ook het bericht dat de leiding van Manchester United al drie geheime gesprekken heeft gevoerd met bondscoach Eriksson om Ferguson als manager op te volgen.

En dan is het tijd voor ontspanning. Een kopje espresso, een goede sigaar en dan met mijn vinger langs alle amateuruitslagen. Daarvoor gebruik ik De Telegraaf. Trouw vindt de uitslagen van korfbal, squash en ijshockey belangrijker dan de voetbaluitslagen onder de hoofdklasse en de Volkskrant geeft ook de voorkeur aan de uitslagen van dammen, schieten en schaken. In het Algemeen Dagblad staan de amateuruitslagen wat onoverzichtelijk, maar De Telegraaf doet dat helemaal goed. Iedere week pluis ik alles na. Heerlijk.

Mijn ome Roel was zolang ik me kan heugen penningmeester van TEC in Tiel. Als TEC verloor, at hij niet. En als je voor TEC bent, ben je automatisch tegen Theole. Daarom kijk ik iedere week naar de uitslagen van deze clubs. Heel lang geleden speelde ik ooit een seizoen bij Nieuw Buinen, een prima club die intussen in de hoofdklasse speelt. Achilles 1894 speelt in de achtertuin van mijn ex en bij AGOVV is de voormalige VI-redacteur Ted van Leeuwen directeur. Delta Sport staat bol van de ex-profs en wordt getraind door Ton Pattinama. Ik kijk vooral of de wedstrijd niet is gestaakt. IJsselmeervogels en Spakenburg staan garant voor ludieke dorpsfolklore. De clubs zeggen me weinig, gevoelsmatig ben ik voor Spakenburg, zoals ik ook voor Everton en niet voor Liverpool ben. De Groningse studentenclubs Knickerbockers en Forward, waar KNVB-directeur Henk Kesler voetbalde, zijn vooral gezellige verenigingen. Toen ik in Randwijk woonde, was er nog geen voetbalclub. Maar nu mijn voormalige buurman EMM runt, volg ik het op de voet. Natuurlijk kijk ik meteen naar SDOO uit mijn geboortedorp Heteren en naar mijn eerste clubje Rolder Boys.

Verder vraag ik me af in welke shirts Geel-Wit, Blauw-Geel, Rood-Geel, Blauw-Zwart of Rood-Wit spelen. En ik heb er spijt van dat ik niet aanwezig was bij Drogeham tegen Rottevalle of Montagnards tegen Wittenhorst. Ik heb werkelijk geen idee wat ik me bij die clubs moet voorstellen. Alphense Boys van Kees Jansma en AFC van Jack van Gelder zoek ik op. Evenals Olympia uit Gouda, waar een paar redactieleden in het eerste elftal spelen, al heb ik een zwak voor de ex-profclub ONA. De dorpsclub in mijn woonplaats Haastrecht volg ik via de krant, net als LSC 1890 uit Sneek, waar de mooiste hoofdtribune van Nederland staat. Een andere club uit Sneek ben ik uit het oog verloren. Waarschijnlijk is Black Boys gedegradeerd naar de vijfde klasse, maar de tenues - helemaal zwart - blijven prachtig.

In Amsterdam zoek ik naar De Dijk, waar de zoon van onze directeur speelt. UVV was jaren mijn buurtclub in Utrecht en dan kijk ik meteen naar DOS, omdat die roemruchte club het zo moeilijk heeft. SCH uit Nijmegen was de club van mijn opa, mijn vader speelde bij Blauw-Wit in dezelfde stad. Een vriend van me traint Be Quick in Groningen en bij Musketiers uit het Utrechtse Elst spelen twee zonen van een vriend van me. Zo heb ik redenen genoeg om iedere maandag alle uitslagen te bestuderen.

Johan Derksen