Doe 'ns effe normaal, Michael!
Wat is er toch met hem gebeurd? Een paar jaar geleden was het nog zo'n kleurloze modelprof, waarop maar weinig viel aan te merken. Hij schoot weliswaar tekort bij Ajax en Feyenoord, maar leek in de eerste divisie bij Excelsior meer dan uitstekend op zijn plaats. Zelden opvallend, maar over het algemeen oerdegelijk. Braaf z'n mannetje uitschakelen, bal inleveren, klaar is Kees. Een verdediger waar je op kon bouwen, niets meer en niets minder.
© Pro Shots
Michael van der Kruis is pas 23, maar z'n leven ging niet altijd over rozen. Bijna twee van zijn professionele seizoenen werden overschaduwd door slepende blessures, die hem de nodige nederigheid bijbrachten. Dat was echter nog maar kattenpies bij de levensbedreigende ziekte waarmee zijn zuster vorig jaar zomer werd geconfronteerd. Van der Kruis maakte alles van dichtbij mee en heeft als geen ander leren relativeren. Hij leeft sindsdien meer bij de dag, zegt hij zelf. Zuslief maakt het overigens weer goed.
Van Michael zelf kan dat niet worden gezegd. Wie De Graafschap de voorbije weken aan het werk heeft gezien, herkent in niets meer de nuchtere en sobere verdediger van weleer. Sterker nog: overspannen als geen ander, ontpopte Van der Kruis zich de afgelopen wedstrijden als een matennaaier in optima forma.
Anderhalve week geleden naaide hij in het thuisduel met Ajax de onschuldige Ahmed Hossam een oor én een rode kaart aan. Er was een dertien-in-een-dozijn-duel aan vooraf gegaan, maar Van der Kruis meende te moeten reageren alsof hem het grootste onrecht ter wereld was aangedaan. De grensrechter van dienst trapte er met open ogen in en liet Hossam inrukken. Kan een keer gebeuren, zo in het heetst van de strijd, zou je denken. Zand erover, soit, niet meer aan denken. Ware het niet dat de Naardernaar zijn kunstje afgelopen weekeinde opnieuw vertoonde!
Willem II-spits James Quinn kwam te laat in zijn poging een bal te blokken en zou van scheidsrechter Jack van Hulten geel gaan krijgen. Niet, dus. Als Matthäus in zijn beste jaren, kwam Van der Kruis met het schuim op zijn lippen verhaal halen bij Quinn. De spits persifleerde een kopstoot, de verdediger acteerde de Stervende Zwaan en Van der Kruis had opnieuw een collega de rode kaart aangesmeerd. Bravo.
Wat is er met je aan de hand, Michael? Loop je op je tenen in de eredivisie? Is het de stress van de rode lantaarn? De drang om je als westerling waar te maken in het land der Superboeren misschien? 'Van der Kruis straalt alleen maar angst uit', constateerde geldschieter Gerard Sanderink enkele weken geleden. Zal best, maar compenseer dat dan niet met dit soort idioterie.
Doe 'ns effe normaal, Michael.
Geert Jan Darwinkel