'Dick Advocaat, een Hollandse meester'

Driftige gebaren, schelle fluitjes, heen en weer schietende ogen als getuigenissen van een gierende testosteronspiegel. Je houdt je hart vast als deze coach nog eens wordt opgeroepen voor de dopingcontrole.

Na afloop van de Russische demonstratie van modern voetbal stond-ie glunderend de pers te woord. Advocaat stond versteld. Van zichzelf en van zijn ploeg die het grote Bayern München met liefst vier goals op de pijnbank had genageld. Hollands als hij is, is Advocaat altijd al beluster op dollars dan op doelpunten geweest. Vraag het de Australiërs die hem vorig jaar dachten binnen te halen als bondscoach. De gasboeren uit Sint-Petersburg deden er een miljoentje bovenop en Advocaat zwoer met speels gemak trouw aan de Russische vlag. Hij deinsde er een paar jaar geleden zelfs niet voor terug om reclame voor pindakaas te maken.

Ach Dickie. In dat verkleinwoordje schuilt eigenlijk zijn hele tragiek. Over Dick Advocaat wordt in Nederland altijd maar in miniaturen gesproken. De kleine generaal, Jerommeke, een baasje op te korte beentjes. Hem treft hetzelfde lot als de Hollandse Meesters uit vorige eeuwen. Ook de penseelstrijkers werden over de grens eerder serieus genomen dan in eigen land. Of dienden op zijn minst dood te gaan alvorens de erkenning kwam.

Terwijl hij natuurlijk gewoon een vakman is: 67 wedstrijden op rij ongeslagen met de amateurs van DSVP, kampioen met SVV, PSV en Glasgow Rangers, bekerwinnaar in Nederland en Schotland. En wie het gehannes onder Marco van Basten heeft gezien moet met terugwerkende kracht beamen: onder Advocaat was het voetbal van Oranje zo beroerd nog niet. De man die in 2004 wegens defensieve hekserij in Nederland bijna op de brandstapel belandde, heeft nu in Rusland de status van legende gevestigd.

Bij leven, wel te verstaan. Vorig seizoen leidde Advocaat Zenit Sint-Petersburg voor het eerst sinds 1984 naar de titel en werd hij de eerste buitenlandse coach ooit die kampioen van Rusland werd. De voorbije maanden was er die imponerende Europese veldtocht die ten koste van 1. FC Nürnberg, AZ, Standard Luik, Everton, Larissa, Villarreal, Olympique Marseille, Bayer Leverkusen en Bayern München een plaats in de finale van het UEFA Cup-toernooi opleverde.

Natuurlijk bliezen de strenge winters in het voordeel van Advocaat. De trainer kreeg van shirtsponsor Gazprom veertig miljoen euro ter hand gesteld voor versterkingen, kon daardoor de uitstekende strateeg Anatoli Timostjoek en de snelle spits Pavel Progrebniak aantrekken en beschikte al over Ruslands beste voetballer Andrei Arsjavin. Maar Advocaat slaagde er toch maar in al die individuele klasse samen te bundelen tot een prachtig scharnierend elftal dat de kunst van de snelle omschakeling perfect beheerst. 'Zenit is een topploeg', zo besprenkelde verliezend keeper Oliver Kahn Advocaat indirect met parfum.

En zo veroverde de trainer met de Napoleontistische manifestatiedrang eerst Rusland en straks misschien ook nog Europa. Wat ook mooi is: de voormalige Haagse flatbewoner Dick Advocaat schuift tegenwoordig zelfs soepeltjes aan bij staatslieden en ministers. Want Ruslands president Vladimir Poetin is fervent supporter van Zenit Sint-Petersburg, diens opvolger Dmitri Medvedev al evenzeer en dat maakt dat Dick Advocaat in ambassadeurschap tot aan de koninklijke status van Guus Hiddink geraakt.

Bij de wedstrijd tegen Bayern München zagen we zelfs reclameborden van Nederlandse bedrijven die via het succes van Advocaat hun waar trachten te slijten. De knorrende voetbaltrainer als speerpunt van economische handelsmissies, wie had dat ooit gedacht?

Lang leve Dickie. Deze week hoeft Zenit Sint-Petersburg in Manchester alleen nog maar even Advocaats oude club Glasgow Rangers te verslaan. En dan wordt de Kleine Generaal een hele grote tsaar.

Peter Wekking