'De zoektocht van een talent'

Hij stond er in een waterig zonnetje op een trainingsveld langs de M27 en keek eens om zich heen. In voorgaande jaren heetten zijn trainingsmaatjes af en toe Wesley Sneijder, David Beckham en Ruud van Nistelrooy en werd hij regelmatig getraind door Fabio Capello en Josep Guardiola.

Nu stond hij tussen Rudi Skacel, Adam Lallana en David McGoldrick. Zij waren de sterspelers van Southampton, een team dat onder aan de ranglijst van het Championship bungelde. En hun trainer heette Jan Poortvliet.

Vroeger was Jeffrey Hoogervorst een supertalent. Hij groeide op bij Ajax in de generatie Wesley Sneijder, John Heitinga en Nigel de Jong. Tot zijn achttiende speelde hij als verdediger in alle vertegenwoordigende elftallen. Toen ging hij naar Spanje. Hij kreeg een basisplaats bij Sporting Gijon. Real Madrid contracteerde hem. Vervolgens verhuisde Hoogervorst naar Barcelona.

Zo presteerde hij iets wat alleen Michael Laudrup als enige óók lukte: hij stond bij zowel Ajax, Real Madrid als Barcelona op de loonlijst. Maar er was ook een keerzijde. Jeffrey werd gestald bij filiaalclubs. Hij raakte geblesseerd, moest operaties ondergaan. En hij bleek niet bestand tegen de verlokkingen van een leven als filmster.

'Ik was jong en alleen in Spanje', zei hij in Southampton. 'Ik dacht alleen aan vandaag, nooit aan morgen. Als ik na het trainen in mijn auto stapte, dan was ik in een ander leven. Een leven waarin het ging om genieten. En daar ben ik keihard voor gestraft.' Er was uiteindelijk geen nieuw contract gekomen in Barcelona.

Terwijl zijn generatiegenoten uitgroeiden tot toonaangevende spelers in Europa, verdween hij geruisloos van het toneel. Daardoor stond hij dus hier, op een winderig veld in Zuid-Engeland, in een poging werk te vinden. Hij zou het geld goed kunnen gebruiken.

Tien maanden geleden werkte hij in Barcelona zijn laatste serieuze training af. Daarna had hij lange tijd gespeeld met de gedachte te stoppen. Maar nu wilde hij weer ervoor gaan. Jeffrey en zijn Argentijnse vrouw hadden een zoontje gekregen.

Dat had hem weer gemotiveerd. Hij had al stages achter de rug in Cyprus, Zwitserland en nog wat landen. Allemaal bij clubs die zó klein waren dat hij er zich nu de naam al niet meer van kon herinneren. Maar niemand had toegehapt.

Ook het verblijf in Southampton werd uiteindelijk geen succes. Geen budget, geen plek, geen goed moment. Kortom, hetzelfde verhaal als altijd. Toch bleef het humeur van Hoogervorst onaangetast. 'Al moet ik nog honderd keer op stage gaan', zei hij. 'Ik blíjf het proberen.'

Vlak voordat hij terugvloog naar zijn vrouw en kind, legde hij uit waarom. 'Ik realiseer me nu pas hoe mooi het was wat ik door mijn eigen schuld bijna ben verloren. En ik wil er alles aan doen om er tenminste weer een deel van terug te krijgen.'

Michel van Egmond