'De teloorgang van het keepersgilde en een stad'

Het is zeker geen oorlog rond de burelen van Voetbal International. De op onderbuikgevoelens van ontevreden mensen inspelende gevaarlijk rechtse politicus Geert Wilders heeft schromelijk overdreven en geforceerd gescoord in de media. Onze jongens kunnen hun missie in Uruzgan gewoon afmaken.

Dat wil overigens niet zeggen dat burgemeester Wim Cornelis en de korpschef van politie Jan Stikvoort gelijk hebben. Niets is minder waar. Ik heb er begrip voor dat Cornelis niet in de media roept dat het een losgeslagen bende is in zijn stad en ik snap ook dat Stikvoort niet toegeeft dat groepen jeugdige Marokkanen de stad terroriseren en zich niets aantrekken van de politie. De wijze waarop deze twee verantwoordelijke heren de problemen in Gouda bagatelliseren is verontrustend, lachwekkend en minachtend tegenover de burgers die wel beter weten.

Cornelis is in de weer met citymarketing en Gouda-promotion, hij loopt de hele dag te sussen, terwijl niemand naar hem luistert of hem serieus neemt. Stikvoort wilde zich in het kader van zijn carrièreplanning profileren met gespierde uitspraken in de Volkskrant. Hij kwam over als een welbespraakte persoonlijkheid, maar daar heeft de bevolking nog nooit iets van gemerkt, want de politie loopt al jaren achter de feiten aan.

Ik ben ervaringsdeskundige, ik heb vijftien jaar in de sfeervolle binnenstad gewoond en de redactie zetelt hier een jaar of twaalf. Privé ben ik, in verband met de structurele overlast, intimidaties en criminaliteit, verhuisd naar smalltown Oudewater. Met de redactie ben ik nog aan een doorlopend huurcontract gebonden.

In de wijken Korte Akkeren en Oosterwei zijn de Marokkaanse jeugdbendes de baas, maar de hele stad gaat gebukt onder een toenemende overlast. Ik wil absoluut niet overkomen als een notoire racist, ik verafschuw de uitspraken van Geert Wilders en Rita Verdonk, maar gedurende al die jaren in deze mooie stad heb ik nog nooit last gehad van een autochtone Gouwenaar. Het spijt me voor meneer de burgemeester en zijn politiebaas, maar het zijn altijd Marokkaanse jongeren die het woon- en werkklimaat verpesten. Eredivisie Live zendt FC Groningen-ADO Den Haag uit. De zaterdag bracht ik in Groningen door bij het TakeRoot Festival in De Oosterpoort. FC Groningen-trainer Ron Jans en ik zijn ambassadeur van TakeRoot. Doordat de andere ambassadeurs verhinderd waren - Jan Donkers verblijft in Amerika en Harry Muskee moest zingen op de begrafenis van de Drentse commissaris van de koningin Relus ter Beek - namen wij de honneurs waar. De succesvolle coach en ik hebben ons als ware ambassadeurs gedragen en vooral genoten. Ook in De Oosterpoort was een grote mensenmenigte bijeen, maar bij dergelijke evenementen zijn nooit incidenten. FC Groningen leeft ontzettend in de stad.

Zelfs de mensen die nooit in De Euroborg komen zijn er vol van. Ik bespeurde duidelijk sporen van regionale trots. Ik weet zeker dat Jans evenveel heeft genoten van het indrukwekkende optreden van Jimmy Lafave als van de afgetekende overwinning op ADO Den Haag. Voor ons zijn americana en blues het tegengif voor het voetbal waar we dagelijks mee bezig zijn. Voetbal is leuk om naar te kijken en het randgebeuren is boeiend. Het is verder de grootste amusementsindustrie van Europa en levert als kijkcijferkanon een vermogen op, maar in tegenstelling tot de ernstige problemen in Gouda, moet je voetbal kunnen relativeren. En daarom vermaakten wij ons kostelijk met Dan Bern, David Olney, Elliott Brood, John Hiatt, maar vooral Jimmy Lafave.

Er spelen veel grote-mensen-problemen in mijn hoofd. Vladimir Poetin beschuldigde Oekraïne van wapenleveranties aan Georgië. Dan is hij wat van plan. De ouders van de op Bonaire verdwenen Marlies van der Kouwe hebben een serieus probleem. Als vader van twee dochters leef ik mee met die vader en moeder. De binnenstadbewoners van Amsterdam doen geen oog dicht, omdat het stuntelende Projectbureau Noord/Zuidlijn in aantocht is. Amerika houdt me bezig. Wie krijgen het voor het zeggen? Barack Obama en Joe Biden of John McCain en Sarah Palin. De presidentskandidaten zijn aan elkaar gewaagd. De ervaren Biden kan als geroutineerd politicus wel eens de doorslag geven.

Na het vertrek van Gerrit Zalm is er geen politicus meer in wie ik het volste vertrouwen heb. Nu moet ik Wouter Bos en Jan Peter Balkenende zelfs dankbaar zijn, omdat ik een spaarrekening heb bij Fortis en een gewone rekening plus hypotheek bij ABN Amro. Ik heb waardering voor Alexander Pechtold, maar zijn partij D66 spreekt me niet aan. Hetzelfde geldt voor Jan Marijnissen en Agnes Kant van de SP. Alle linkse partijen streven hun doel voorbij. In Gouda zag je de afgelopen jaren de doorsnee PvdA-stemmers opschuiven naar extreem rechts, wat ik heel verontrustend vind, maar binnen de PvdA maakt niemand zich zorgen daarover.

Ik moet Suezkade van Jan Siebelink en Onze oom van Arnon Grunberg nog kopen. De reclamecampagne heeft me benieuwd gemaakt. De toenemende burgerlijke ongehoorzaamheid van de kroegbazen tegen het rookverbod is vermakelijk. Ik houd me altijd aan de huisregels en voorschriften, maar de betutteling vanuit Den Haag is schrijnend. Ik wil niemand tot last zijn met mijn sigaar, maar twee volwassen mensen moeten toch ergens kunnen roken bij een kop koffie waar niemand er last van heeft. Als Nederlander mag ik die keuze echter niet meer maken, dat doet minister Ab Klink voor mij. Misschien wil hij binnenkort deze column ook wel schrijven.

Als hoofdredacteur van een voetbalblad heb je geen tijd je met echte problemen bezig te houden, laat staan een goed boek te lezen. Maarten Stekelenburg raakte geblesseerd, daar moet alles voor wijken. Daar loop ik niet voor weg en ik doe er ook niet denigrerend over, iedereen heeft zo zijn verantwoordelijkheden in het leven. Het actuele keepersprobleem in Nederland is een ernstige zaak. Voor een gevorderde vijftiger is dat onbegrijpelijk.

Mijn generatie heeft nooit een keepersprobleem gekend. Als kwajongen was Frans de Munck van Fortuna '54 en later van DOS mijn idool. Iedere jongen wilde in de jaren vijftig De Zwarte Panter zijn. Alternatieven waren er ruimschoots. Piet Kraak van Elinkwijk, Eddy Pieters Graafland van Feyenoord, Wim Landman van Sparta, Otto Roffel van GVAV, Jan van de Wint van SC Enschede, Lieuwe Steiger van PSV en Herman van Raalte van Blauw-Wit waren adequate vervangers. Dat was in een tijd dat de hoofdtrainers nog de hele club onder handen namen. Zo'n man verzorgde tevens de keeperstraining.

Toen ik in de jaren zestig zelf betaald voetbal ging spelen, was er van een keepersprobleem evenmin sprake. Ik herinner me Jan van Beveren van PSV, Pim Doesburg van Sparta, Jan Jongbloed van DWS, Piet Schrijvers van FC Twente, Ton Thie van ADO, Peter van der Merwe van NAC, Frans Körver van MVV, Nico de Bree van NEC, Jan Ruiter van Anderlecht, Nico van Zoghel van Go Ahead en Tonnie van Leeuwen van GVAV. Stuk voor stuk keepers die risicoloos in Oranje konden spelen.

Hans van Breukelen van PSV, Ed de Goey en Joop Hiele van Feyenoord, Stanley Menzo van Ajax en vooral Edwin van der Sar (foto) hebben de teloorgang van het keepersgilde gecamoufleerd. Na het afscheid van Van der Sar is Stekelenburg het enige redelijke alternatief. Alle andere doelmannen zijn te licht voor Oranje. De belangen zijn echter zó groot dat bondscoach Bert van Marwijk maar één ding kon doen en Van der Sar redde de WK-kwalificatiereeks door te hulp te schieten. Intussen vraag ik me af wat al die keeperstrainers bij alle clubs uitvreten. Ze bakken er niets van, want het rendement van het semi-wetenschappelijke geleuter van die heren is nihil. We kunnen niet eeuwig blijven terugvallen op Van der Sar, heren specialisten!