De non-verbale communicatie van Steur: 'Moest ik stiekem heel erg om lachen'

Als trainer van Ajax Onder-17 krijgt Reuser in 2023 voor het eerst te maken met Steur. 'Sean was een rasvoetballertje. Hij had durf, lef, bravoure. Hij gaf je de indruk dat hij de oplossing had, en die hád hij ook, zeker met korte passes', blikt de inmiddels vijftigjarige Reuser terug in gesprek met VI. 'Altijd vooruit spelen, vooruit denken, vooruit handelen, doorbewegen, bijsluiten. Alles wat een aanvallend ingestelde speler nodig heeft. Technisch vaardig, rechts én linksbenig, tactisch sterk en een echte stilist. Heel veel ingrediënten dus om door te groeien naar een mooie carrière.'

Juist daarom legde Reuser de lat hoog. 'Misschien wel té hoog, ik heb Sean wel op zijn huid gezeten, hij vond mij niet altijd de leukste. Maar in mijn visie had hij in die tijd ook nog veel te leren, in het omschakelen bijvoorbeeld, en dan met name naar het verdedigen. Dat kon beter. Als ik nu terugkijk, had ik hem misschien op andere manieren kunnen stimuleren, want ik kan me voorstellen dat hij soms wel gek van me werd, als ik weer over dat omschakelen begon. Daar hadden we weleens discussies over, al liet Sean het vooral in zijn non-verbale communicatie merken. Daar moest ik dan stiekem ook wel weer heel erg om lachen, dan gooide hij zijn kont in de krib en schakelde hij helemáál niet meer om', grijnst Reuser.

'Het was gewoon een goed mannetje', vindt hij. 'Sean had elke dag weer hartstikke veel zin om ertegenaan te gaan en vroeg ook steeds om feedback, ook van mij, dan wilde hij bijvoorbeeld weer video’s kijken. Als trainer is dat altijd een spanningsveld, je moet veel eisen, maar ook af en toe een aai over de bol geven. Mooi om Sean nu in Ajax 1 te zien, ik vind het ongelooflijk hoe hij zich daar staande houdt. Ook weer met die bravoure en dat handje, dat is symptomatisch voor Sean, dat handje naar beneden: Kom maar met die bal!'

© ESPN

Het handje waar Martijn Reuser naar verwijst.