'Contractbreuk en de vergeten Ghanees'

Praat mee!

Het was de zomer van 2001. In een vervallen stadion aan de rand van Johannesburg speelde het Ghanese team van Feyenoords voetbal-academie. Kaarsrecht, alsof hij een paraplu had ingeslikt, zat Jorien van den Herik (foto) op de tribune. Niets bewoog aan hem, behalve zijn ogen.

© Pro Shots

fallback image 'Contractbreuk en de vergeten Ghanees'

Die volgden de verrichtingen van een kleine middenvelder in een iets te grote broek. 'Een intelligente speler', zei de voorzitter van Feyenoord, die toen nog niet wist dat deze voetbalschool ooit zijn einde zou inluiden, 'een jongen met persoonlijkheid.'

Hij wees naar Samuel Asante, het grootste talent van de voetbalacademie. Thuis, in Ghana, liep hij de hele dag rond in een Feyenoord-shirt dat ooit nog van Julio Cruz was geweest. Het kwam tot ver onder zijn knieën, want Samuel was pas twaalf jaar. Hij wilde voetballer worden, zei hij, èn dokter.

Toen hij wat ouder werd, mocht hij stage lopen in Rotterdam. Hij deed het goed. Feyenoord verlengde zijn contract met vier jaar. Alles verliep volgens plan. Hij blonk zelfs uit op school. Tot op een ochtend opeens zijn bed leeg bleef. Toen bleek Samuel Asante plotseling vertrokken. En niemand wist waar naartoe.

Feyenoord kwam hem pas weer op het spoor toen op internet een Amerikaanse universiteit zijn voetbalselectie bekend maakte. Samuel Asante bleek er een plekje op het middenveld te hebben veroverd. Nogal verrassend, omdat zijn paspoort nog gewoon in de kluis in Ghana lag. Hij bleek te zijn gevallen voor de charmes van een voetbalscout uit Virginia.

Met een studiebeurs in het vooruitzicht had hij zich het land laten binnensmokkelen. Voor een vals paspoort was gezorgd. Feyenoord eiste een schadevergoeding van de universiteit. Vijfhonderdduizend dollar wegens aanzetten tot contractbreuk. Die werden nooit betaald. Wat wel gebeurde was dat Samuel Asante van school werd gestuurd en zijn studiebeurs verloor.

Daarna werd het stil rond de jongen die droomde van een leven als voetballer en dokter. Ik ontwikkelde de gewoonte af en toe zijn naam te googelen. Dat hield ik een paar jaar vol. Altijd zonder resultaat. Tot Chelsea twee weken terug door de FIFA werd gestraft wegens het aanzetten tot contractbreuk. Toen moest ik plotseling weer even aan Samuel Asante denken.

Uit gewoonte tikte ik zijn naam in op internet. Opeens was er een hit. Daar stond hij, met foto en al, op de website van Des Moines Menace, een tamelijk bescheiden Amerikaanse club. Twintig jaar is Samuel Asante inmiddels en een stuk breder dan toen hij nog in het oude shirt van Julio Cruz rondliep. De site meldt dat hij tegenwoordig aanvaller is.

Het is zijn eerste jaar in Iowa. Hij heeft tot nu toe twee keer gescoord. Als hij niet voetbalt, studeert hij biologie. Dit is het nieuwe leven van Samuel Asante, ooit voorbestemd voor een grote toekomst in De Kuip. Er valt te lezen dat hij Amerikaans jeugdkampioen was in regio II. Hij is 1 meter 73 lang, weegt 68 kilo en heeft rugnummer 2.

Of hij nog wel eens aan Jorien van den Herik of aan Ghana denkt, staat er niet bij.

Michel van Egmond

Video