Column - Rooney kan weer over straat in Manchester

Een van hen kwam dermate ongelukkig terecht tussen de stoeltjes naast me, dat hij zijn pols brak. Het deerde hem geen moment. Hij brulde in mijn oor dat dit het mooiste moment uit zijn fucking leven was en voegde daar opgetogen aan toe dat die botbreuk hem tot zijn dood aan deze middag zou blijven herinneren.

Zijn angstaanjagende vreugde viel nog te begrijpen ook. Honderden miljoenen televisiekijkers hebben zich inmiddels vergaapt aan die magnifieke omhaal van Wayne Rooney in de Manchester Derby van tien dagen geleden. En wij zagen het recht voor ons neus gebeuren. Want vak E334 bevindt zich pal achter het doel waar de spits van Manchester United zijn meesterwerk schilderde. De voorzet van Nani, het opstijgen van Rooney, het moment waarop hij even verstild in de lucht leek te hangen, de wijze waarop hij de bal vol raakte, de lancering richting verre bovenhoek, de gelijke stand op dat moment, vlak voor het einde van een zwaarbeladen wedstrijd; werkelijk alles klopte.

Dat ik de derby in een supportersvak achter het doel bekeek, was een geluk bij een ongeluk. Het is tegenwoordig makkelijker een lunchafspraak met Barack Obama te maken dan als buitenlandse journalist een perskaart te bemachtigen voor een wedstrijd in de Premier League. Edwin van der Sar bood uitkomst. De doelman van The Reds schudde een toegangskaartje uit zijn mouw, naar later zou blijken van het vak met het mooist denkbare uitzicht.

In de eerste helft was het op die plek ook al genieten geblazen geweest, van de vreugdedans van Van der Sar na de openingstreffer van Nani. De Nederlandse recordinternational heeft zijn afscheid aangekondigd en wil in stijl afzwaaien, met minimaal één hoofdprijs. De 2-1 overwinning op Manchester City betekende een grote stap in de richting van het landskampioenschap. Vandaar zijn intense blijdschap op Old Trafford, na beide goals en na het laatste fluitsignaal.

Rooney had heel andere redenen om de zege op de Noisy Neighbours, en zijn spectaculaire aandeel daarin, te koesteren. Vier maanden geleden dreigde de aanvaller een onmogelijk geachte transfer naar de aartsrivaal te maken. Rooney was in die periode volledig het spoor bijster. Een maand eerder was gebleken dat hij zijn zwangere vrouw meermaals bedrogen had met prostituee Jenny Thompson, beter bekend als Premiership Jen, vanwege haar populariteit binnen het gilde der Engelse profvoetballers.

De daaropvolgende mediastorm was nog maar nauwelijks geluwd, of Rooney flirtte openlijk met Manchester City. Het kwam hem op doodsbedreigingen en een huisbezoek van vijftig hooligans te staan. Waarna hij er verstandig aan deed zijn contract bij Manchester United te verlengen tot medio 2015. De nieuwe verbintenis verzekerde Rooney niet alleen van lijfsbehoud, maar ook van een inkomen van veertigduizend euro.

Niet per maand, ook niet per week, maar per dag. Dat immense salaris maakte hem er niet populairder op bij de aanhang van zijn club. Een prachtige omhaal later is alles anders in het leven van Rooney. Hij kan eindelijk weer fluitend over straat in Manchester, bezwoer de supporter met de gebroken pols me na de wedstrijd. Daarna keek de man me met een ernstige blik aan en zei: 'En jij kunt in Nederland gaan opscheppen dat je deze historische derby live hebt meegemaakt.' Ik beloofde hem plechtig dat te zullen doen.

Simon Zwartkruis