Column Engels voetbal: de romantiek rond Elton John

data-height="102" data-width="397" data-align="clear" data-caption="" src="http://www.vi.nl/upload/e9cce04d-e718-490e-93e5-9f1cdfd7215e_image628935399747794257.jpg" /> Vóór de oprichting van de Premier League in 1992 gebeurde het nog weleens dat een sympathieke, wat kleinere club zich tussen de gevestigde orde wist te wurmen. In 1981 en 1982 eindigde Ipswich Town onder trainer Bobby Robson als tweede in de hoogste Engelse voetbaldivisie, mede dankzij de inspanningen van Arnold Mühren en Frans Thijssen. In 1983 evenaarde Watford die prestatie en weer een jaar later werd tot verrassing van velen Southampton tweede. Leeds United ging in 1992 als laatste titelhouder van de oude First Division de geschiedenis in.

We moeten niet te veel blijven hangen in het verleden, maar feit is dat de oprichting van de Premier League de romantiek van het voetbal enig geweld heeft aangedaan. Omdat de clubs in de hoogste Engelse divisie vanaf dat moment gezamenlijk hun 'belangen' gingen verkopen, streken ze een veel hoger bedrag op aan tv- en reclame-inkomsten dan de wat kleinere clubs. Dit stelde de grote clubs in staat aansluiting te vinden met de concurrentie in Europa, maar het gat tussen de top van Engeland en de rest werd groter en groter. Eerlijk is het allang niet meer.

Om een voorbeeld te geven: een ploeg die degradeert uit de Premier League krijgt de komende vier jaar in totaal nog zeventig miljoen pond uitgekeerd, om de klap van de degradatie op te vangen. Stelt u zich eens voor dat VVV-Venlo nu enkele miljoenen toegestopt zou krijgen. Wat zou Helmond Sport daarvan vinden?

Een belangrijk deel van het succes van voetbal is de kans op verrassingen. En die is er met het in het leven roepen van de Premier League een stuk kleiner op geworden. De kille cijfers zeggen voldoende: 21 jaar Premier League heeft slechts vijf verschillende landskampioenen opgeleverd, namelijk Manchester United (dertien keer), Arsenal (drie keer), Chelsea (drie keer), Blackburn Rovers en Manchester City (beide één keer).

In feite moeten we de heren Roman Abramovich en Al Mansour nog dankbaar zijn ook dat ze miljoenen wensten te steken in Chelsea en Manchester City, anders was er in Engeland een competitie ontstaan met de voorspelbaarheid van die in Schotland. Ik kan u nu vast voorspellen dat er komend seizoen geen 'nieuwe' kampioen zal bijkomen in de Premier League. De titelstrijd zal worden uitgevochten door Manchester United, Manchester City en Chelsea. Het is niet anders. De enige club die zich nog tussen de drie kan knokken is Arsenal, maar de kans op een grote surprise is door de heren clubdirecteuren vakkundig geëlimineerd.

Er is één groot voordeel in Engeland: er zijn zó veel profclubs en zó veel competities en bekertoernooien, dat er altijd wel ergens weer een stukje romantiek is terug te vinden. Denk aan de League Cup-winst van Swansea City dit seizoen, de prachtige FA Cup-winst van Wigan Athletic, de promotie van het nietige Yeovil naar het Championship én de aanstaande play-off-finale in het Championship.

Maandagmiddag nemen Crystal Palace en Watford het op een volgepakt Wembley tegen elkaar op in een wedstrijd met als inzet een felbegeerde plek in de Premier League: goed voor negentig miljoen pond aan extra inkomsten. Eén van deze twee fraaie clubs gaat historie schrijven. Het oorspronkelijke Crystal Palace werd in 1861 opgericht door de bouwers van het glazen paleis dat in Londen aan de rand van Hyde Park stond. Die club werd al snel weer opgedoekt, maar in 1905 ontstond op de velden achter het glazen paleis het nieuwe Crystal Palace. In 1924 verhuisde die club naar Selhurst Park in Zuid-Londen, en daar speelt men nog steeds.

Watford, getraind door Gianfranco Zola, is tegenwoordig in handen van de rijke Italiaanse familie Pozzo, die ook eigenaar is van Udinese en de Spaanse club Granada. Maar Watford is ook de club die tussen 1977 en 1982 onder leiding van voorzitter Elton John (foto) en manager Graham Taylor promoveerde van de Fourth Division naar de hoogste afdeling, waarin het in 1983 dus tweede werd. Elton John kampte in die tijd met een ernstige drugs- en alcoholverslaving. Geheimzinnig deed de zanger daar nooit over. Hij maakte er - ook later - een gebruik van belangrijke bestuursvergaderingen te openen met de woorden: 'My name is Elton John and I'm an alcolholic… Oh sorry, wrong meeting.' Elton John is tegenwoordig nog erevoorzitter van Watford.

Of Crystal Palace nu promoveert of Watford: dat er een nieuw sprookje geschreven gaat worden is zeker. Daar kunnen ook de Premier League-bazen niets aan veranderen.

Tom van Hulsen is tevens de auteur van het boek Kick & Rush, dat sinds vorige maand in de winkel ligt. Hierin is een aantal van zijn columns verzameld plus een reeks andere, niet eerder gepubliceerde, boeiende verhalen, reportages en interviews die allemaal betrekking hebben op het door velen zo geliefde Engelse voetbal. Het boek is ook te bestellen in onze webshop.

Alle gebruikte foto's op VI.nl zijn afkomstig van VI Images.