Co

data-height="150" data-width="120" data-align="clear" data-caption="" src="http://www.vi.nl/upload/88391dec-515d-439e-a619-88e0aa714101_image4721128243434845126.jpg" /> Wie het was weet ik niet (meer), maar iemand dicht bij hem in de buurt vertelde mij dat Co Adriaanse sinds zijn vertrek bij Ajax door niet één in hem geïnteresseerde club is gebeld. Via de media werd bekend dat het bestuur van FC Twente na het korte tijdperk-Van 't Schip het liefst voor de harde hand van Adriaanse zou hebben gekozen, maar daar bleken de spelers nogal angstig voor te zijn, dus koos het bestuur voor een ander die binnenkort ook wel weer zal moeten vertrekken. En een enkele journalistieke insider wist te melden dat Co met Louis van Gaal naar Barcelona zou vertrekken, maar het werd nota bene Andries Jonker. Niemand belde Co, geen sterveling noemde de voorbije maanden zijn naam en Co zelf bleef buiten de publiciteit. En ik mis hem. Nu het eerste echte voetbalweekeinde van het nieuwe seizoen, in vergelijking met de roerige voorbereidingsperiode daarop, bijna saai verliep en we met z'n allen tal van trainers weer obligate teksten hebben horen spuien, ben ik overvallen door een behoorlijk schuldgevoel. We hebben Co definitief op een zijspoor gemanoeuvreerd.U hoeft mij niet te vertellen dat er bij Co ook een steekje los zat (want alleen bij, hoe toevallig, Louis van Gaal heb ik met Co vergelijkbare kamikaze acties jegens bestuur, spelers en journalisten geconstateerd). U hoeft mij ook niet voor te houden dat Co geen persoonlijkheid is die medelijden oproept, maar nadat tijdens het Amsterdam Tournament een Engelse collega mij - heus waar - grappend voorhield dat we in Nederland die stronteigenwijze Adriaanse blijvend in de werkloosheid hadden geschreven en gepraat, ontstond de eerste schaamte. Want ik dacht dat we, en vooral ikzelf, altijd genuanceerd over Adriaanse waren geweest. Zo in de trant van: ruwe bolster blanke pit, eigengereid doch bekwaam, onbuigzaam en rechtvaardig, maar in ieder geval met waardering voor 's mans trainerskwaliteiten. Ik herinnerde me nog een stukje van mijn hand waarin ik uitlegde dat Co Adriaanse mij na een wedstrijd wel goede informatie over speelplan en individuele prestaties kon en durfde geven. Maar in de aanloop naar dit seizoen begon het natrappen richting Co, vooral door spelers die langdurig niet met hem door één deur konden. Dat hij onmenselijk was, veel te meedogenloos, rancuneus, enfin, al die verhalen die door journalisten zo gretig worden opgeschreven. Nogmaals, Co was (is) geen lieverdje, ik heb dikwijls vol onbegrip naar zijn handelingen gekeken en naar zijn meningen geluisterd, maar dat alles neemt niet weg dat ik de klaarblijkelijk gedupeerden meer beschaving en in ieder geval meer terughoudendheid had toegedacht. (Zomaar een voorbeeldje: zouden Winter, Witschge en Machlas op dit moment Ronald Koeman openlijk hard durven aanvallen en zou een aan hen door de club opgelegde boete door de pers hijgerig worden begeleid?) En het had van niveau, kracht en sportiviteit getuigd als iemand iets leuks over Co had bedacht. Dat is dus niet gelukt. Waardoor Co's imago louter werd versterkt en zijn naam en telefoonnummer definitief uit de diverse agenda's is geschrapt. En dat, bedacht ik me, na een weekeinde kleurloze trainerspraat, kan toch niet waar zijn?Ik wil niet dat Co, als-ie ooit terugkomt, valse beloften doet: lief zijn voor de pers, een beroep doen op de pers, samenwerken met de pers - want in dergelijke metamorfoses van dominante persoonlijkheden geloof ik niet. Co is Co en het is te lang stil geweest rondom hem. Wie hem belt, kan op mijn steun rekenen. Omdat ik na een wedstrijd wel weer eens een leerzame persconferentie wil bijwonen.

Kees Jansma