'Clarence Seedorf vecht tegen windmolens'

Het pijnlijkste moment gebeurde op dinsdag 21 augustus in Genève. Oranje werkte die avond zijn laatste training af voor de oefeninterland tegen Zwitserland. Clarence Seedorf was bij de afsluitende partij gewoon weer ingedeeld in de B-ploeg. Het ging meer om de samenstelling van de A-ploeg. Linksbuiten was Ryan Babel, spits Ruud van Nistelrooy en rechtsbuiten Rafael van der Vaart. Op het middenveld bewaakte Giovanni van Bronckhorst de balans achter linkermiddenvelder Wesley Sneijder en rechtermiddenvelder Robin van Persie. Het was een experiment van de bondscoach dat uiteindelijk niet werd uitgevoerd, een dag later begon Demy de Zeeuw als rechtermiddenvelder in de met 2-1 verloren interland. Toch was dat experiment een harde klap in het gezicht van Seedorf.

Nadat de middenvelder van AC Milan zichzelf in de winter van 2006 nadrukkelijk kandidaat had gesteld door een knieval te maken naar de bondscoach, besloot Marco van Basten hem meteen - hoewel hij niet in de voorselectie zat ­ te selecteren en op te stellen in de basis voor de oefeninterland tegen Engeland. Seedorf speelde daarin 84 minuten als linkshalf op een driemansmiddenveld en de laatste minuten als nummer 10. Ook drie maanden later, in de oefeninterland tegen Rusland, verscheen Seedorf aan de aftrap en speelde hij na rust uiteindelijk ook met succes 33 minuten lang op een middenveld met Wesley Sneijder, een combinatie die daarvóór altijd was gediskwalificeerd door de bondscoach. Het was de tijd dat Oranje openlijk snakte naar routine, omdat de huidige jeugdige selectie zorgde voor een grillige en onberekenbare prestatiecurve. Die is nooit verdwenen uit de ploeg, maar Seedorf wel.

Thuis tegen Roemenië mocht hij vier minuten voor tijd invallen voor Van der Vaart. Uit tegen Slovenië mocht hij het doen met een minuutje meer. Seedorf mocht invallen voor Afellay, de piepjonge middenvelder van PSV. Afellay debuteerde die avond, maar dat was absoluut niet ten koste gegaan van Seedorf, zo maakte de bondscoach duidelijk. De reservebeurt van Seedorf was een verhaal van evenwicht in een linie waar slechts plaats was voor een defensieve middenvelder (Van Bronckhorst), een controlerende speler (Afellay, De Zeeuw) en een creatieve aanvallende man. En Seedorf had nu eenmaal de pech dat hij in die laatste categorie viel. Daar kreeg Sneijder de voorkeur.

Het experiment op een dinsdagavond in Genève maakte duidelijk dat de argumenten om Seedorf buiten de basis te houden uiterst willekeurig waren. Voor Van Persie werd blijkbaar wél heel graag een uitzondering gemaakt om samen met Sneijder op een middenveld te kunnen spelen, Seedorf moet die avond hebben begrepen dat hij bezig was aan een kansloze missie.

Twee weken geleden deed ondernam Seedorf nog één poging zijn goede wil te tonen. Hij zou graag met Sneijder op één middenveld spelen, zo liet hij aan RTL weten. Daarvoor zou Oranje het systeem moeten wijzigen, maar volgens Seedorf zou dat na de kwalificatiewedstrijden geen probleem moeten zijn. Het lijkt op een laatste smeekbede van een prof die langzaam maar zeker beseft dat hij vecht tegen windmolens. Als Seedorf ondanks de schorsing van Sneijder ook in de volgende interland tegen Roemenië ontbreekt in de basis, rest hem nog maar één ding: bedanken.

Taco van den Velde