Bevoorrecht in New York: op bezoek bij Pascal Jansen

Vertrouwde geluiden stijgen op tussen de wolkenkrabbers van New York. Gejoel van kinderen na een panna, een bal op de paal, het schrille stemgeluid van een jeugdtrainer. Wandelend over de High Line – een hoog liggend stadspark langs de oude spoorlijn in Manhattan – zie je beneden overal sportveldjes liggen. Hetzelfde beeld zien we in stadswijken als Queens en The Bronx.  Kleine oases in een betonnen jungle. Uiteraard wordt er ook in de late avonduren nog gevoetbald, in de stad die nooit slaapt.

In New York is voetbal groot. Dat is deels terug te voeren op de grote aantallen Ierse en Italiaanse immigranten die hier in de negentiende eeuw door Lady Liberty werden onthaald. Veel van hun nazaten bleven in de stad en verspreidden het voetbalvirus. Ook al zijn honkbal, basketbal, American football en ijshockey nog altijd populairder in de Verenigde Staten. Maar met het WK 2026 in aantocht en sinds Lionel Messi de MLS in vuur en vlam heeft gezet, beseffen alle voetbalbeleidsbepalers dat het momentum is aangebroken om door te pakken.

Private voetbalscholen schieten overal als paddenstoelen uit de grond, de profclubs New York City FC en Red Bulls New York dragen een steentje bij door veldjes in de stad aan te leggen. De straat als broedplaats voor talent, in een metropool waar negen miljoen inwoners op een oppervlakte van achthonderd vierkante kilometer onophoudelijk langs elkaar heen jakkeren.

Zo druk en energiek als het leven in downtown New York is, zo ontspannen is het aan de andere kant van de Hudson-rivier, na een tochtje van acht minuten met de ferry. Pascal Jansen heeft er zijn favoriete plekjes inmiddels, na een jaar aan de oostkust van de Verenigde Staten. Hij heeft een tafel gereserveerd in een restaurant pal aan de oever, met uitzicht op het bekendste stadssilhouet ter wereld. Zijn appartement bevindt zich een paar kilometer verderop in New Jersey. Op een hoek gelegen, met glas aan alle kanten. Zijn huiskamer biedt zicht op dezelfde skyline van New York, vanuit de keuken kan hij het MetLife Stadium zien liggen, waar over een half jaar de WK-finale wordt gespeeld. ‘Deze stad is zo ontzettend indrukwekkend’, zegt hij glimlachend. ‘Met zo’n uitzicht besef je elke dag opnieuw hoe bevoorrecht je bent.’