Beelden van alle winnaars van het WK sinds 1930

De finale tussen gastland Uruguay en Argentinië was een herhaling van de Olympische eindstrijd van 1928. Het thuisland stond bij rust met 2-1 achter, maar maakte dat in de tweede helft goed door treffers van José Pedro Cea, Victoriano Santos Iriarte en invaller Héctor Castro (4-2). De gedoodverfde titelkandidaten Italië (gastland) en Oostenrijk troffen elkaar al in de halve finale, met de Italianen als winnaar. Het team van bondscoach Vittorio Pozzo klopte vervolgens Tsjechoslowakije in de finale na 120 minuten met 2-1. De Italiaanse bondscoach Vittorio Pozzo schreef geschiedenis door op het derde WK zijn wereldtitel met succes te verdedigen (4-2 zege op Hongarije in de finale). In het elftal van Pozzo was Giuseppe Meazza de grote leider en bewees goalgetter Silvio Piola zijn status als beste midvoor. Titelfavoriet Brazilië was in eigen land dé favoriet voor de titel, maar het gastland verloor na een 1-0 voorsprong met 2-1 van aartsrivaal Uruguay, dat voor de tweede keer na 1930 de wereldtitel won. De finale van 1954 tussen West-Duitsland en Hongarije zou de geschiedenis ingaan als het Wonder van Bern. De West-Duitsers zetten een 2-0 achterstand om in een 3-2 zege en bezorgden de Oost-Europeanen zo de enige nederlaag in de periode 1950-1956. De eerste wereldtitel voor Die Mannschaft was een feit. Brazilië eindigde in Zweden voor het eerst als wereldkampioen door in de finale met 5-2 te winnen van het gastland. Dit was het WK waarop de 17-jarige Braziliaan Pelé zich voor het eerst aan de wereld vertoonde. Regerend kampioen Brazilië trad met nagenoeg hetzelfde elftal aan als vier jaar eerder in Zweden. Door de onnavolgbare dribbels en doelpunten van Garrincha prolongeerden de Brazilianen echter als eerste land hun wereldtitel door in de finale Tsjechoslowakije met 3-1 te kloppen. Gastland Engeland won in een onvergetelijke eindstrijd met 4-2 van West-Duitsland. Over het cruciale derde doelpunt van Geoff Hurst - de 3-2 in de verlenging - werd lange tijd hevig gediscussieerd. De bal stuitte via de onderkant van de lat net over of vóór de doellijn en werd bestempeld als een geldig doelpunt. In de eindstrijd in het gigantische Azteca Stadion van Mexico Stad rekende Brazilië op schitterende wijze af met het verdedigend ingestelde Italië (4-1). Pelé won de derde wereldtitel in zijn loopbaan. Nederland de complimenten, West-Duitsland de hoofdprijs. Dat is in één zin de samenvatting van de tiende strijd om de wereldbeker, in 1974 in West-Duitsland. Het gastland won de wereldbeker door een 2-1 overwinning. Het was de tweede wereldtitel voor de Duitsers. Argentinië kroonde zich op het toernooi in eigen land voor het eerst tot wereldkampioen door het Nederlands elftal na verlenging met 3-1 te verslaan. De Argentijnen ontsnapten in de slotfase van de reguliere speeltijd toen Rob Rensenbrink namens Oranje tegen de paal schoot bij een 1-1 tussenstand. Dé ploeg van de WK-eindronde in Spanje was Italië, dat in aanvaller Paolo Rossi zijn absolute ster had. De Italianen veroverden in de finale tegen West-Duitsland (3-1 zege) hun derde wereldtitel. Dé absolute hoofdrol op het WK 1986 in Mexico was weggelegd voor Diego Armando Maradona. De Argentijnse dribbelkoning loodste zijn ploeg met doelpunten en assists op onnavolgbare wijze naar de wereldtitel (3-2 zege in de finale op West-Duitsland). Het WK in Italië was het toernooi van de vertrouwde gezichten. De twee halve finales gingen tussen vier van de vijf beste ploegen op de eeuwige WK-ranglijst van dat moment: Italië, Argentinië, West-Duitsland en Engeland. Uiteindelijk zegevierde de Duitsers in de finale: 1-0 tegen Argentinië. Met het aanvalskoppel Romario-Bebeto bereikten de Brazilianen op het WK in de Verenigde Staten de finale, waarin Italië de tegenstander was. Voor het eerst in de WK-historie werd er zelfs na 120 minuten voetbal niet gescoord tijdens de eindstrijd. Brazilië won de strafschoppenreeks met 3-2. Gesteund door een solide defensie en met de geniale spelmaker Zinedine Zidane als motor bereikte gastland Frankrijk moeizaam de finale, waarin het Brazilië (mét het voor de finale ziek geworden supertalent Ronaldo) op zijn grootste WK-nederlaag ooit trakteerde (3-0). Met de finale Brazilië-Duitsland had het toernooi in Japan en Zuid-Korea een finale tussen de twee sterkste ploegen in de WK-historie. De Goddelijke Kanaries trokken uiteindelijk aan het langste eind (2-0) door twee goals van topschutter Ronaldo. De finale van het WK 2006 tussen Frankrijk en Italië (1-1) zal nog lang herinnerd worden vanwege het incident tussen de Franse spelbepaler Zinedine Zidane en de Italiaanse verdediger Marco Materazzi. De laatste beledigde Zidane, waarna de Fransman de Italiaan een kopstoot tegen de borst gaf. De Italianen wonnen de finale uiteindelijk na strafschoppen. Spanje werd op het WK in Zuid-Afrika voor het eerst in de historie wereldkampioen. In een zenuwslopende eindstrijd was de ploeg van bondscoach Vicente del Bosque in de tweede helft van de verlenging met 1-0 te sterk voor Nederland, dat na 1974 en 1978 ook zijn derde WK-finale verloor.