Barcelona (02/10/2000)

data-height="90" data-width="90" data-align="clear" data-caption="" src="http://www.vi.nl/upload/0a62bcb0-6671-4478-9df8-50ff37da3aa5_image2459266533038547886.gif" /> Zondag leed Barcelona de vierde nederlaag in de laatste zeven wedstrijden. Kampioen Deportivo la Coruña won op eigen veld met 2-0. Dat Barça verloor in La Coruña is op zich niet zo verwonderlijk. De laatste drie seizoenen ging Barcelona ook al onderuit in Riazor. De manier waarop dat gebeurde was wel opmerkelijk.

Lorenzo Serra Ferrer, de trainer van Barcelona, had voor de topper een nieuwe tactiek uitgestippeld. Niet drie maar vier verdedigers, met daarvoor twee controlerende middenvelders. Drie middenvelders die eventueel mogen aanvallen maar zeker ook hun verdedigende taken niet dienen te verontachtzamen en één diepe spits. Voor Barcelona-begrippen een extreem behoudend systeem en voor een trainer die kort geleden nog verklaarde in grote mate beïnvloed te zijn door Johan Cruijff een vreemde zet. Het is wel een ingreep die je vaker ziet bij trainers en clubs in het nauw. Verdedigend meer zekerheid inbouwen om achterin de nul te houden en hopen dat de individuele kwaliteit zorgt voor doelpunten voorin. Barcelona had de pech dat Rivaldo, de man die vanuit het niets soms kan toeslaan, geblesseerd moest toekijken tegen zijn oude ploeg.

De eerste helft waren beide ploegen aan elkaar gewaagd. Omdat ook Deportivo veel mensen achter de bal hield was er vooral veel strijd op het middenveld. Beide ploegen slaagden er maar zelden in het vijandige doel te bestoken. De beslissing viel na rust. Een vrije trap van Donato werd door Patrick Kluivert van richting veranderd waardoor Dutruel kansloos was en Diego Tristán rondde een fraaie solo doeltreffend af.Kluivert kreeg wel een aantal mogelijkheden maar wist niet te scoren. De spits zal echter niet blij zijn met de speelwijze van zijn team. Vrijwel de hele wedstrijd stond hij eenzaam en alleen in de spits. En Kluivert is nu eenmaal geen spits die het moet hebben van die ene kans die hij krijgt. In een aanvallende ploeg met buitenspelers die voor aanvoer zorgen van de zijkanten is hij echter een van de beste spitsen ter wereld. Bij Ajax, het Nederlands elftal en Barcelona heeft hij dat bewezen. Zijn periode bij AC Milan toonde aan dat Kluivert moeite heeft om als een van de twee spitsen te spelen, of erger nog, alleen in de spits.