Argentinië (16/11/2000)

data-height="110" data-width="70" data-align="clear" data-caption="" src="http://www.vi.nl/upload/f711bc1e-7661-4758-8e71-a830fca32a79_image4857687736623614053.gif" /> Met de 2-0 overwinning op Chili heeft Argentinië woensdagavond goede zaken gedaan in de kwalificatie voor het WK2002 in Japan en Zuid-Korea. Na tien speeldagen staan de Argentijnen fier aan kop in de Zuid-Amerikaanse groep. Brazilië en Paraguay volgen op vijf punten, Ecuador heeft al negen punten achterstand opgelopen en Uruguay tien. De eerste vier ploegen plaatsen zich rechtsreeks voor het WK. Met nog acht wedstrijden te gaan kan de ploeg van bondscoach Marcelo Bielsa plaatsing nauwelijks meer ontgaan.

Argentinië begon de kwalificatiereeks verbluffend goed. De eerste vijf wedstrijden werden gewonnen. Het doelsaldo, 14 voor en 2 tegen, zegt genoeg over de vorm van de ploeg. De eerste en enige nederlaag was in de zesde speelronde tegen grote rivaal Brazilië. In Sao Paolo bleken de Brazilianen met 3-1 te sterk. Met het gelijkspel tegen Paraguay leek het erop dat Argentinië een inzinking had maar de ploeg herstelde zich met drie opeenvolgende overwinningen.

Bielsa heeft de keuze uit een groot aantal topspelers, die voornamelijk uitkomen voor de grote clubs in Europa. Zo heeft Lazio Roma Claudio López, Hernán Crespo, Diego Simeone en Juan Sebastián Verón in de gelederen. Stadgenoot AS Roma trok deze zomer Gabriel Batistuta, Abel Balbo en Walter Samuel aan en AC Milan kocht Fernando Redondo van Real Madrid. Ook Matias Almeyda (Parma), Javier Zanetti (Inter) en Julio Ricardo Cruz (Bologna) spelen in de Serie A.

De selectie is zo sterk dat jonge Argentijnse talenten als Pablo Aimar en Javier Saviola van River Plate en Juan Román Riquelme van Boca Juniors nauwelijks aan spelen toekomen. Voetbalkenners voorspellen hen een grote toekomst. Het feit dat clubs als Barcelona, Real Madrid en AC Milan bereid zijn enorme bedragen te betalen om hen in te lijven, en dat hun clubs ze ten koste van alles willen behouden, is veelzeggend.
Opvallendste international die in de Argentijnse competitie uitkomt is Ariel Ortega. De dribbelkoning keerde terug naar River Plate zonder ooit zijn belofte te hebben ingelost in Europa. Bij Valencia, Sampdoria en Parma had men grote verwachtingen van de valgrage pingelaar maar slechts incidenteel had hij succes. Tegen Chili speelde hij, mede dankzij het ontbreken van de grote vedetten, een hoofdrol. Eerst zette hij Julio Ricardo Cruz vrij voor de keeper maar de oud-Feyenoorder had te veel tijd nodig. Na 25 minuten opende Ortega zelf dan maar de score. Hij zette een van zijn kenmerkende dribbels in, passeerde in de kleine ruimte vier man en liet doelman Tapia kansloos met een laag schot. Vlak voor tijd zette Ortega met een steekballetje Claudio Husaín vrij voor het doel, die op zijn beurt niet faalde.

Als Ortega een dag heeft als woensdag, waarop alles lukt, is hij een speler van wereldklasse en publiekslieveling nummer één. Helaas gebeurt dat maar weinig en wanneer zijn acties voor de zoveelste keer op niets uitlopen wekt hij vooral irritatie met zijn theatrale valpartijen. In Argentinië ergert men zich daar minder aan. Door zijn goede spel is hij nu weer even een volksheld. Voordeel voor Argentinië is dat het materiaal waarover Bielsa beschikt zo sterk is dat volgende keer Batistuta of Crespo of López wel weer eens toeslaat. Misschien is Argentinië dan ook wel het sterkste land ter wereld op dit moment.