'Als Alonso niet goed genoeg is voor Real, wie dan wel?'

'Achteraf gezien wordt de invloed van Ancelotti nog duidelijker, net als die van Zinédine Zidane', schrijft Lahm in zijn column voor Die Zeit. 'Beiden wonnen tussen 2014 en 2024 drie keer de Champions League met Real Madrid. Waarom waren zij zo geschikt voor juist deze club? Ze hadden allebei zelf naast uitzonderlijke voetballers gespeeld. Spelers met zo’n aura dwingen respect af bij de allerbesten.'

'Ancelotti en Zidane hebben hun hele leven doorgebracht in teams vol talent', vervolgt de voormalig verdediger annex middenvelder van Bayern München en het Duitse nationale elftal. 'Daardoor kunnen ze de kwaliteiten van topspelers goed inschatten en hun zwaktes managen. Ze weten uit eigen ervaring wat er nodig is om zulke individuen tot een hecht geheel te smeden. Xabi Alonso heeft hetzelfde profiel. Hij is in feite Ancelotti, maar dan met twintig jaar minder ervaring.'

'In Leverkusen was Alonso de onbetwiste ster, met absolute autoriteit binnen de club. Vanuit zijn eigen speelstijl gaf hij het team stabiliteit. Zijn prestaties gaven hem geen slechte papieren, maar Madrid is Leverkusen niet. De geest van Alfredo Di Stéfano, die Real tussen 1956 en 1960 naar vijf Europa Cups leidde, waart nog altijd rond in het Bernabéu.'

'Real is een club van de spelers, nog meer dan Bayern München. De president, Florentino Pérez, is een zeer machtige man die veel geld uitgeeft aan sterren. Alleen in Saoedi-Arabië kunnen Kylian Mbappé of Vinícius Júnior meer verdienen. Als een van zijn spelers de Gouden Bal niet wint, staat de president erom bekend dat hij beledigd raakt en het evenement afblaast.'

'Trainers beschouwt hij echter als inwisselbaar, wat deze functie tot de ultieme uitdaging in het wereldvoetbal maakt. Een hecht team smeden met de Galácticos is op zich al een prestatie. Besprekingen vol informatie die spelers van Leverkusen gretig opnemen, ervaren die van Madrid als een beperking van hun individualiteit en vrijheid.'